De Wet van Newton

NewtonMet een beetje fantasie en wat goede wil zou je de natuurwetten van Isaac Newton uit de 17e eeuw toepasbaar kunnen verklaren op het bijzondere fotowerk van zijn achternaamgenoot Helmut Newton, ofschoon die – in Duitsland geboren Newton – eigenlijk Neustädter heette. Met name de derde wet van Newton – actie is reactie – past naadloos op het werk van Helmut Newton dat lang bewierookt werd en uiterst omstreden was, maar nu staat als het grote voorbeeld van en voor (mode)fotografie en een monument voor de vrouw.

In  de gecreëerde wereld van Helmut Newton draait alles om de vrouw. De vrouw is groot, hooggehakt, sterk, uitdagend, erotisch, maar ook bijzonder in control. Het zal veel zeggen over de relatie van Newton met zijn moeder en het kan ook geen toeval zijn dat juist hij zo gezichtsbepalend in de modewereld van de jaren ’60 en ’70 zou worden. In die nieuwe tijdgeest veranderde de vrouw van volgend naar leidend, van het zwakke geslacht naar de eerste viool en de voorste regionen.

FOAM aan de Amsterdamse Keizersgracht is tot begin september helemaal ingericht voor en met Helmut Newton en de aansporing gaat dat zien! is volhartig en volledig verdiend. Het werk van de in 2004 verongelukte Newton is nu deels al wat oud, maar lijkt tijdloos en is nu net zo natuurlijk en vanzelfsprekend als het toen voor velen controversieel en schokkend was.

Maar los van de mode van de fotografie is er het oog, de blik, de lens, het grote vakmanschap en het grootse oeuvre. Zie de bizarre foto hierboven met Newton zelf als een soort Kees van Kooten als vieze man, zijn vrouw June Browne, de twee modellen, en de casual doorkijk naar de Parijse straat en geparkeerde auto’s. Ziedaar de Wet van Newton. 

Te goeder vrouw

WecanHet is vandaag Internationale Vrouwendag. En ik zit eerste rang. Ik ben een bescheiden minderheid in een huis vol vrouwen. Zelfs het konijn is een vrouwtje. Het is hier 4 tegen 1, dus hier mogen de vrouwen dus niet al te hard klagen. Ik ben te goeder vrouw. Maar die minderheidskaart spelen, helpt vrouwen natuurlijk geen stap verder.

Vrouwen zijn dan wel het sterke geslacht, maar in de regel spelen mannen toch lekker de baas. En ze krijgen daar in de regel ook beter voor betaald dan vrouwen. Bij gelijk werk geldt nog steeds: vrouwen krijgen minder. En hoe het ook allemaal mag zitten met dat glazen plafond: het is nog steeds goed zoeken naar vrouwen op de beslissende plekken. Mannen hebben toch liever mannen. Tenminste, als het om werk gaat.

Vandaag is het 8 maart en morgen dus 9 maart. En die 9e maart is de geboortedag van mijn moeder die – als ze niet jaren her al overleden was – morgen 86 jaar geworden zou zijn geworden. Mijn moeder was echt een kind van haar tijd, en dus niet zo van ‘We can do it’. Dat zat niet in haar. Doe maar gewoon, en doe maar wat anderen willen, lees: wat je man wil. En toch was zij te goeder vrouw, in alle onbeholpenheid en afhankelijkheid, maar het was wel mijn moeder.

‘Just do it’, zou ik zeggen, in plaats van ‘We can do it’. Vrouwen nu hebben het beduidend makkelijker dan mijn moeder, dus hup en moedig voorwaarts en grijpt de macht van het sterke geslacht, zou ik zo zeggen. Maar ja, dat is natuurlijk weer zo heel erg mannelijk: lekker als man bedenken hoe vrouwen het moeten doen. Lekker paternalistisch. Ik woon dan wel met vier vrouwen, maar ben natuurlijk geen haar beter dan al die ‘foute’ mannen. Toch goed dat die 8e maart er is.