Hel en hemelpoort

DeerHunterDit weekend meldde Michael Cimino zich aan de hemelpoort, de plaats die hij zo goed kent. Het was zijn megalomane film Heaven’s Gate die hem artistiek de nek omdraaide en waardoor hij na het grote succes van The Deer Hunter de paria van Hollywood werd. Van de hemel kwam Cimino in de hel.

Met The Deer Hunter – hoofdrolspeler Robert de Niro op de foto – won voormalig spotjesmaker Cimino in 1979 vijf Oscars. A Star was born. Maar de roem steeg hem snel naar het hoofd. Net na de Oscaruitreiking startte hij met Heaven’s Gate en dat zou de grootste flop uit de filmgeschiedenis worden. Het budget gierde uit de klauwen, Cimino deed alles eindeloos over, en elke boomstam die verkeerd stond moest gecorrigeerd. Het moest een masterpiece worden.

Cimino schoot eindeloos veel  film en presenteerde zijn toen al berooide broodheren een film van ruim 5 uur. Dat werd niet gepikt. Er werd een ‘kortere’ versie van ruim 3 uur gemaakt die er prachtig uit zag maar onevenwichtig was en inhoudelijk rammelde. En nog erger: het publiek wilde de film niet zien. Na een week was Heaven’s Gate uit de bioscopen en United Artists failliet.

Jaren her las ik het boek The Final Cut van producer Stephen Bach over hoe het allemaal zo mis kon gaan met Cimino en zijn Heaven’s Gate. Fascinerend leesvoer. De film is trouwens niet zo slecht. Maar het verhaal had ook keurig gefilmd en binnen budget met minder gelazer gemaakt kunnen worden. Nu werd het bijna de zwanenzang van een regisseur met veel talent die geen maat kon houden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *