Forward. Maar waarheen?

Na het wonder van 2008, is nu het grootste probleem van Barack Obama Barack Obama zelf. Vier jaar geleden bracht hij hoop, en de zoete geur van verandering. De relatieve rookie uit Chicago – een politieke amateur volgens de Clintons – was de verpersoonlijking van hoop, van het onmogelijke dat mogelijk werd, van kortweg The American Dream 2.0.

In alle euforie en optimisme was het beeld oneindig veel sterker dan de inhoud. Met Obama zou alles anders worden, dat was immers die boodschap die de new kid bracht. Change. Yes we can. Maar macht is relatief. Ook in de V.S. En campagne voeren is iets anders dan een land besturen. Daar kwam Obama achter. En zijn omgeving ook. Lees het fascinerende ‘Confidence Men: Wall Street, Washington and the Education of a President’ van Ron Suskind, een bij vlagen ontluisterende reconstructie van de eerste twee jaar Obama in het Witte Huis.

Obama heeft veel geleerd. Maar het niet zo heel goed gedaan als president. De verwachtingen waren torenhoog. Dan valt alles al snel heel vies tegen. En dat is het gevecht dat Obama nu aanmoet. Meer met zichzelf dan met Romney. Hij moet iets van de allure, van de hoop op verandering oppoetsen en weer inspireren. Dat wetende, was zijn optreden woensdag in Denver meer dan een teleurstelling. Het was pijnlijk.

Romney hing al in de touwen, en het was wachten op de definitieve klap. Maar Obama had geen zin, hij keek liever football, zo was gelekt. En hij leek zich oprecht te storen aan Romney, een soort ongeloof dat hij hier met zo’n Republikeinse blaaskaak het podium moet delen. Daar is Obama niet goed in, dat wisten we. Maar zo slecht, dat hadden we slechts kunnen vrezen.

Maar was dit een uitglijder, of beleid? Heeft Obama nu op zijn donder gekregen van Jim Messina en zijn mensen, of is het wachten op het volgende slechte debat? Benieuwd. Net zo benieuwd naar wat er komt na 6 november. Van Romney weet je wat je kunt verwachten. Zijn wurgkapitalisme is gefocust op het verder vergroten van de ongelijkheid. Daar word je namelijk rijk van. Als je aan de ‘goede’ kant staat.

Maar wat  biedt Obama eigenlijk? Forward. Klinkt goed. Maar waarheen? Nog een paar van dit soort debatten, en de Amerikanen gaan zich echt afvragen waarom ze Obama four more years zouden geven. Misschien dat ze het dan weer tijd vinden voor Change.  Voor Romney. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *