It was the Summer of ’69

Deze week is de première van de film First Man over de Apollo 11 en Neil astronaut Armstrong, de eerste mens op de maan. Ik was pas 11 jaar toen Armstrong in het maanstof stapte, en het is volgend jaar al een halve eeuw geleden, maar ik kan het me herinneren als eergisteren. Ik mocht die nacht – de 20e juli – lang opblijven of werd door mijn ouders uit bed getrommeld om dit grootse moment in de menselijke geschiedenis zelf en live te zien.

Het was in zwart-wit en slecht te zien, want nog geen kabel, kleur en niks digitaal, maar het kwam wel direct van de maan. En wat je niet of slecht zag werd je allemaal goed uitgelegd door presentator Henk – Apollo Henkie – Terlingen die – net als Armstrong – zijn reputatie aan die eerste maanlanding te danken had.

Het hele ruimteprogramma van de Amerikanen was in feite een wapenwedloop met de Russen, maar de bestorming van de maan was toch ook – en uiteindelijk vooral – een mooi voorbeeld van wat de mens vermag. Er kwamen na Armstrong en Buzz Aldrin nog wat Amerikanen op de maan, maar de lol was er snel af, en verder dan de maan zijn we ook niet gekomen, behalve in films als The Martian.

Ik ga dit weekend bijna een halve eeuw terug in de tijd naar Armstrong en ‘zijn’ Apollo 11 in First Man, waar overigens de Canadees Ryan Gosling Armstrong speelt. Benieuwd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *