Te goeder vrouw

WecanHet is vandaag Internationale Vrouwendag. En ik zit eerste rang. Ik ben een bescheiden minderheid in een huis vol vrouwen. Zelfs het konijn is een vrouwtje. Het is hier 4 tegen 1, dus hier mogen de vrouwen dus niet al te hard klagen. Ik ben te goeder vrouw. Maar die minderheidskaart spelen, helpt vrouwen natuurlijk geen stap verder.

Vrouwen zijn dan wel het sterke geslacht, maar in de regel spelen mannen toch lekker de baas. En ze krijgen daar in de regel ook beter voor betaald dan vrouwen. Bij gelijk werk geldt nog steeds: vrouwen krijgen minder. En hoe het ook allemaal mag zitten met dat glazen plafond: het is nog steeds goed zoeken naar vrouwen op de beslissende plekken. Mannen hebben toch liever mannen. Tenminste, als het om werk gaat.

Vandaag is het 8 maart en morgen dus 9 maart. En die 9e maart is de geboortedag van mijn moeder die – als ze niet jaren her al overleden was – morgen 86 jaar geworden zou zijn geworden. Mijn moeder was echt een kind van haar tijd, en dus niet zo van ‘We can do it’. Dat zat niet in haar. Doe maar gewoon, en doe maar wat anderen willen, lees: wat je man wil. En toch was zij te goeder vrouw, in alle onbeholpenheid en afhankelijkheid, maar het was wel mijn moeder.

‘Just do it’, zou ik zeggen, in plaats van ‘We can do it’. Vrouwen nu hebben het beduidend makkelijker dan mijn moeder, dus hup en moedig voorwaarts en grijpt de macht van het sterke geslacht, zou ik zo zeggen. Maar ja, dat is natuurlijk weer zo heel erg mannelijk: lekker als man bedenken hoe vrouwen het moeten doen. Lekker paternalistisch. Ik woon dan wel met vier vrouwen, maar ben natuurlijk geen haar beter dan al die ‘foute’ mannen. Toch goed dat die 8e maart er is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *