Kein geloel, fussball spielen

Pauskandidaat Borgia liet in 1492 vier muilezels beladen met goud bij zijn belangrijkste rivaal bezorgen en won zo de begeerde post. De geschiedenis van de conclaven zit vol complotten en chantage, zo kopte de Volkskrant vandaag. Het lijkt wel wielrennen. Of matchfixing bij het voetbal.

Ryan Giggs (39) speelde deze week tegen Real Madrid zijn 1.000ste wedstrijd voor Manchester United. Jammer dat coach Alex Ferguson koos voor een zelfvernietigende tactiek en zo het feestje van Giggs bedierf en psychopaat Mourinho met zijn Real vrije doorgang verschafte in de Champions League.

Welshman Giggs heeft een imponerende carrière vol clubtrouw. In zijn privéleven was hij minder trouw, maar het schandaal van een langdurige affaire met zijn schoonzus overleefde hij, net als kanker op jeugdige leeftijd. Niet in alle opzichten een lichtend voorbeeld, die Giggs. Clarence Seedorf is dat wel. Behalve bij het nemen van penalty’s.

In diezelfde Volkskrant vandaag een mooi interview met Seedorf, maar twee jaar jonger dan Giggs, en nog steeds in de bloei van sportive bestaan, nu bij Botafogo in Brazilië, buurland van zijn Suriname. Seedorf heeft altijd geleden onder het beeld van wise guy op te jonge leeftijd, en het missen van de vaak zo gewenste nederigheid, terwijl hij in de tussentijd een cv opbiouwde waar geen Nederlandse voetballer bij in de buurt komt.

Wie leed en toch terugvocht was de donderdag overleden voormalig bondscoach en luchtmachtkapitein Jan Zwartkruis. Zwartkruis (links op de foto) eiste de afgelopen decennia de credits op die hij zou hebben verdiend tijdens het WK 1978 in Argentinië. De ‘echte’ bondscoach Ernst Happel – ‘kein geloel, fussball spielen’– zou alleen maar hebben zitten kaarten en zuipen, terwijl Zwartkruis het haperende Oranje weer aan de gang kreeg door volgevreten vedetten te dumpen ten faveure van de jeugd.

Happel communiceerde niet, verstopte zich achter zijn sigarettenrookgordijn. Zwartkruis was de begripvolle herbergvader, waar jonge jongens nog harder voor gaan lopen. Maar alles in het leven draait helaas om een doelpaal. Slangenmens Rob Rensenbrink schoot vlak voor tijd tegen de Argentijnse paal, en zo verloor Nederland – na verlenging – van het juntateam van Videla en Zorreguieta. Weer geen wereldkampioen. Misschien volgend jaar eindelijk, in Brazilië. Ik zou wel weten wie ik bij de selectie zou halen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *