Allochtoonhoogte

Het was in Amsterdam en ook landelijk al eerder geprobeerd, maar de gemeente Amsterdam heeft zichzelf nu opgedragen de termen allochtoon en autochtoon niet meer te gebruiken. Dat klinkt ferm. Maar wat lost het op? En hoe noemen we elkaar dan?

Het probleem zit natuurlijk bij de term allochtoon. Het probleem ligt bij de ander, hij of zij niet van hier. En het probleem zit bij het begrip en de definitie van allochtoon. Want volgens de officiële definitie van het CBS is een allochtoon ‘..een persoon van wie ten minste één ouder in het buitenland is geboren.’

Dus op 30 april hebben we een balkonscène op de Dam met drie allochtonen: de nieuwe koning, de nieuwe koningin, en de nieuwe prinses, a.k.a. de vorige koningin. Maar de officiële definitie wordt onofficieel natuurlijk anders gebruikt of misbruikt. Het begrip allochtoon is voor de niet-westerse allochtoon, voor Turk en Marokkaan, voor Nigeriaan en Ghanees, voor Vietnamees en Chinees, de niet-westerse allochtoon. Ik heb nog nooit gehoord dat een geboren Amerikaan of Duitser een allochtoon wordt genomed.

En dat maakt het begrip allochtoon niet alleen verwarrend, maar vooral ook politiek ongewenst. Het woord allochtoon is een soort stigmatiserende scheldcontainer voor anderen dan onszelf geworden, maar nu wij van onszelf ook anders zijn geworden, is de spraakverwarring compleet, en het hele denkraam hopelijk verouderd.

De tv-serie De Gouden Eeuw liet deze week mooi zijn hoe immigranten en geloven ons Amsterdam overspoelden, en dat iedereen zijn best moest doen om een plek aan tafel te bemachtigen, dat iedereen wat moest inschikken en opschuiven, en dat iedereen welkom was die meer wilde doen aan het grote succesverhaal van de stad. Niks idealisme, puur pragmatisme.

Met de beste bedoelingen en het grootste onbenul is een rare labelplakking, afdekking, politiek opportunisme en raar kijken gehusseld tot een onontwarbare knoop die ook de gemeente Amsterdam niet oplost door een eigen verbod op termgebruik. Pas als we allemaal vinden dat we Amsterdammer zijn – citizens van Mokum – en dus ook zo mogen en moeten worden aangesproken, zal het altijd zoeken en schipperen zijn. Woordkeuze en toonhoogte dwing je niet af, zo sprak de Amsterdammer van Vlaardingse komaf.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *