Daar komen de buren

duitse inval

Het recent opnieuw uitgezonden Wo ist der Bahnhof? uit 1985 van Koot en Bie, geldt inmiddels als een nieuwe maatstaf van denken over het verzet in Nederland in 1940-1945. De gisteren gestarte vijfdelige Tv-serie Die 5 dagen in mei laat zien hoe de Tweede Wereldoorlog in Nederland begon.

Niet iedereen zat in het verzet, zoveel is wel helder. En ook niet alle politie was fout in de oorlog en op jacht naar verzetstrijders en Joden. ‘Politie verleende ook steun aan verzet’ aldus Ad van Liempt van wie dezer dagen zijn nieuwe boek De jacht op het verzet verschijnt.

Heldendom, lafheid, geschiedvervalsing, en de winnaar die altijd het verhaal mag schrijven. Ons leger zou heldhaftig hebben gestreden in de meidagen, maar was geen partij voor de superieure Duitsers. Fietsen tegen tanks, zoiets. In het eerste deel van Die 5 dagen in mei wordt dat beeld een stuk genuanceerder en menselijker.

De Duitse inval in Limburg was ook Daar komen de buren, en plots moest je schieten op jongens waar je vorige week nog mee voetbalde en in de kroeg hing. Het was hij of ik. Dat was het kleine verhaal, mooi en met nog veel natte ogen verteld door de nu stokoude grote jongens van toen aan beide kanten van de grens.

En net zoals Gé Temmes zijn ‘Do ist der Bahnhof’ de Duitse nederlaag niet versnelde, zo kon een slecht uitgerust en ouderwets leger en het opblazen van enkele bruggen de opmars van het Duiste leger in die eerste oorlogsdagen niet vertragen.

Nederland hield het vijf meidagen vol, met het bombardement op Rotterdam als tragische finale. Mijn moeder zag haar stad branden. Het maakte levenslang indruk op de bijna middelbare scholiere.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *