Emotiemens met passie

Mens

Harry Mens is een emotiemens. Dat u dat weet. Naarmate hij ouder wordt, krijgt het zachte meer de overhand. Dat is mooi. Ook mooi dat hij zijn achternaam zo functioneel in kan zetten. Ik Harry Mens, emotiemens. Maar wat een emotiemens eigenlijk is, is mijn een raadsel. Net zo’n  raadsel als het jeuk veroorzakende mensenmens. Je breekt je nek over de mensenmensen. De ergste zijn die zichzelf zo kwalificeren. Zoals Irma, die helpt met solliciteren. Zij omschrijft zich als ‘een resultaatgericht mensenmens met passie.’ Zo erg is het dus al.

Mensenmens. Het is zo’n trendy woord waarvan niemand wist of weet wat het is of voor moet stellen. Ik las dat de nieuwe directeur van het Rembrandthuis een mensenmens is. Maar wat moet ik daar nu mee? En als iemand geen mensenmens is, wat is hij of zij dan (nog) wel? En het kan nog steviger. Zo las ik in Trouw de uitspraak ‘ik ben een echt mensenmens’, suggererend dat er ook onechte mensenmensen zijn, oplichters, non-valeurs. Het is moeilijk.

En al die mensenmensen hebben passie. Want zonder passie ben je vandaag de dag niets meer. Iedereen heeft passie, werkt met passie, het is zo platgeslagen en uitgeknepen dat passie het braakwoord van het jaar is. Mensen verven tuinhekjes met passie, vissen is mijn passie, of lekker wandelen in het bos, ook een enorme passie. Maar wat al die mensen vooral missen is passie, die van toen die nog iets betekende en exclusief en bijzonder was. Toen een mensenmens gewoon aardig en sociaal was en een beetje redelijk met mensen om kon gaan.

Harry Mens heeft ook veel passie en inmiddels vijf dochters bij drie vrouwen. Als Frits Bolkestein (‘een kwijl van een man’) hem niet had tegengehouden, dan had de makelaar Mens nu de Nederlandse Trump kunnen zijn. Maar nu zou ons land in ieder geval al gered zijn met een net Poetintje. Ook zo’n mensenmens met passie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *