Het Syndroom van Asperges

Boer2Werkgeversvoorman Hans de Boer staat niet bekend om zijn fijntongigheid. In de Volkskrant maakte hij werklozen uit voor een stelletje labbekakken, een raar archaïsch woord dat zoveel als suf, bangerd of slapjanus moet betekenen. Volgens De Boer zit iedereen maar op z’n luie reet en zouden ook hogeropgeleiden best asperges kunnen steken in het zonnetje met de radio lekker aan.

De Boer lijdt aan het Syndroom van Asperges. Belangrijke verschijnselen zijn een gebrek aan sociale of emotionele wederkerigheid, een overheersende preoccupatie en het inflexibel vasthouden aan niet-functionele rituelen. Een andere bekende patiënt was de toenmalig minister van financiën Ruding die riep dat werklozen er zich met een Jantje van Leiden afmaakten en liever bij Tante Truus bleven zitten.

Lekker beuken op de bijstanders. Die De Boer is niet vies van een vette uitspraak, een stevige rel en een gestrekte middelvinger. Van hem mag het hele sociale akkoord de mestvaalt op. Maar zelf banen creëren voor die labbekakken? Of de beloofde banen voor arbeidsongeschikten? Het gaat er niet van komen. Zo is ook deze heupschieterij van De Boer weer het inflexibel vasthouden aan niet-functionele rituelen. Typisch het Syndroom van Asperges.

En intussen groeit in Nederland de kloof tussen de 0-contracters en de topmannen. De baas van Shell verdient € 20 miljoen. Dat is marktconform, zo schijnt het. Een zich rot racende pakjesbezorger komt met de nodige overuren aan 0,1% ervan. Nooit een echte vaste baan, nooit een hypotheek, nooit een bonus. Daar hoor ik die labbekak van De Boer niet over. Amerikaanse toestanden, zegt u? Welnee. Nederlandse toestanden. Het nieuwe poldermodel. Wie arm is, heeft dat aan zichzelf te wijten. Rutte vindt het ook. Asperges genoeg om te steken. En de Boer hij beledigde voort…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *