Meneer Frits

frits

Meneer Frits. Vroeger was Meneer Frits Meneer Frits Philips, van voorheen de gloeilampenfabriek te Eindhoven. Maar nu is Meneer Frits Meneer Frits Bolkestein, geportretteerd op en in PS van Het Parool in de aanloop naar zijn 80e jaardag later deze week.

Meneer Frits Bolkestein is een heer van stand die slechts in het lijnenspel in het gezicht de 79 is die hij nu nog even is, voor de rest lijkt hij geen spat veranderd, het grijs-witte haar, de licht verwonderd naar buiten getrokken wenkbrauwen, de blik licht neerwaarts, een glimlach die ontwapenend en gereserveerd tegelijk is.

Misschien was Meneer Frits niet één van de grootste politici van de afgelopen decennia, maar wel één van de invloedrijkste, met het kabaal over zijn uitspraken over wat nieuwe Nederlanders mochten en moesten. Hij liep ver voor de troepen uit, maakte zichzelf niet populair, behalve in eigen politieke kring, maar het leek hem niet te deren.

“Ik volg mijn eigen weg als ik een idee heb. Ik aarzel niet om alleen te staan, zelfs helemaal alleen te staan als dat zo uitkomt,” zo verklaart Meester Frits zichzelf. Je ziet hem nog zitten in een Tv-debat begin jaren ’90, licht geërgerd, hoofd wat weggedraaid, wachtend op zijn beurt om nog even haarfijn uit te leggen hoe zijn gewaardeerde collega’s aan tafel het volkomen bij het verkeerde eind hebben.

Meneer Frits wordt donderdag 80, hij is van begin 1933, van net na de machtsgreep van Hitler in Duitsland. Zijn overgrootvader was melkslijter op het Frederiksplein, hij is derde generatie Amsterdammer, hier bij me een stukje om de hoek geboren, Johannes Verhulststraat 194, in toen “doodsaai Zuid.”

Even was Meneer Frits deze week toch weer even Frits Bolkestein, VVD-prominent. Zoals elke politicus in ruste en op leeftijd kon hij het niet laten zich te mengen in de actuele politiek. Hij waarschuwde Mark Rutte voor de laatste keer. In 2017 moest Rutte toch echt wegwezen, richting Brussel, vond ‘De Bolk.’ Een venijnige dolkstoot van een partijcoryfee, of een uitspraak van een Meneer in de politiek die trouw blijft aan zichzelf en niet aarzelt om alleen te staan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *