Slegs vir blankes

Terecht maakt Neelie Kroes zich in Het Parool boos over het selectiebeleid van haar VVD: ‘Eén VVD-vrouw, het is droevig.’ En dat is het ook. Het is ook droevig dat er van de zestien ministers slechts zes vrouw zijn. Tel je de staatssecretariaten erbij, dan wordt het beeld ietsje rooskleuriger, maar het blijft een wanverhouding. Trudaeu in Canada en Macron in Frankrijk laten zien hoe het wel kan: gewoon 50% vrouw, 50% man. Hoe moeilijk kan het zijn?

Maar zo het kan is het nog veel droeviger dat dit kabinet Rutte III veel meer weg heeft van Wilders I. Het nieuwe kabinet is helemaal blank, hagelwit. Oud rechts en behoudend midden staan niet voor een inclusief maar een exclusief Nederland waar geen ruimte aan de vergadertafel is voor mannen en vrouwen met een Surinaamse, Antilliaanse, Marokkaanse, Turkse of welke andere achtergrond dan ook. Het is tekenend dat ik er vrijwel niemand over hoor. Zijn we allemaal ziende blind geworden?

Het was een schrijnende constatering van Özcan Akyol. De schrijver en columnist zei dat hij wel Nederlander is, maar dat hij er eigenlijk niet bij hoort. Zo ervaart zelfs een niet bepaald kansloze of onsuccesvolle Nederlander zijn Nederlanderschap. Tweederangs, gestigmatiseerd, buitengesloten, en lichtjaren verwijderd van een plekje aan de vergadertafel van Nederland.

Dit kabinet heeft volgens haar credo ‘vertrouwen in de toekomst.’ Het klinkt mooi, maar waar is het in godsnaam op gebaseerd als we zo een substantieel deel van de bevolking er niet echt bij horen vinden. Wat moet Wilders genieten. Zonder dat hij vuile handen hoeft te maken laat Rutte III zien waar Nederland voor staat: slegs vir blankes. Mij geeft dat verrekte weinig vertrouwen in de toekomst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *