We the People

We verklaarden hem heilig, en toen viel hij tegen. Maar Barack Hoessein Obama heeft zijn four more years en liet vanmiddag in Washington zien en horen dat het wat hem betreft geen saaie tweede termijjn wordt. Hij perste er een mooie inauguratiespeech uit, hamerde op eenheid – One Nation -, maar kwam wel mooi met zijn eigen en uitgesproken democratische agenda.

Zoals Elco Bosch van Rosenthal twitterde: ‘beter en politieker dan 4 jaar geleden, deze speech.’ En volgens hem was het onderliggende thema: “I won, now piss off.” Zeker. Obama durfde nu de handschoenen af te doen en met blote handen de strijd in het Congres op te pakken. De Republikeinen liggen toch dwars, dus dan kun je maar beter vechten over de punten die jij belangrijk vindt.

De eed ging op de bijbels van Lincoln en King, en in zijn speech zaten veel verwijzingen naar de geschiedenis van de V.S., naar de Patriots van 1776, de slavernij, de zweep en het zwaard, en de waarden die over 40 jaar en over 400 jaar nog steeds staan voor de Verenigde Staten, en waar wij dan altijd wat moeilijk gaan schuiven op onze stoel.

Nu was er de Obama van climate change, van equal pay en equal rights en van gay rights, en de noodzaak van een samenleving om te zorgen voor hen die tegenslag en grote klappen krijgen, niet als teken van zwakte, maar als teken van kracht. Wij kennen die zinnen wel. En ook mooi was de claim om bruggen en highways te bouwen en scholen om werkend Amerika op te leiden, een steek naar een ieder die de overheid maar niets vindt of zelfs dood wenst.

Newtown. Hij sprak het uit, maar de dissonant was toch dat er over gun control niets kwam, terwijl dat toch één van de zeven grootste plagen is in de V.S. Pick your fights. En zo goed als Obama de tijden van toen aanhaalt als brandstof voor nu, zo zullen de NRA’s en alle gun lovers dezelfde tradities aanhalen om hun gelijk te bewijzen. Beetje gelijkspel wordt het dan.

Hij was Christus, bleek sterfelijk, en is nu gewoon mens, lid van de grote Amerikaanse gemeenschap, We the people. Hij hakkelde toch weer even bij de eed, maar zijn speech stond als een monument van retoriek, inhoud, timbre en timing, en een agenda die zelden of nooit op dit podium zo wordt gehoord en verwoord. Je zou er zomaar optimistisch van kunnen worden. En dat is zeker wat de Amerikanen nu meer dan ooit goed kunnen gebruiken. Of zoals hij net mailde: “Now it’s time to finish what we started – let’s get going.”