Hemelvaart is een beetje niks

HemelvaartsdagHet is bijna twintig eeuwen her dat Jezus ten hemel voer nadat hij door de kinderen van God niet heel erg netjes was behandeld. De vader-zoon-relatie staat sindsdien op scherp, en vanuit de hemelen hebben we sinds die eerste Hemelvaartsdag nooit meer iets vernomen.

NRC Q noemde Hemelvaart ‘een beetje niks’. Elke feestdag of vrije periode in ons land heeft wel zijn eigen kenmerken en gedrag, maar bij Hemelvaart is het (nog) niks. Een slaperige dag, zonder braderie en hoempapa, voor de een het begin van een kwartet vrije dagen, voor de mokkende ander een dagje vrij en morgen weer buffelen.

Op zo’n niksdag is een rondje langs de mediavelden altijd een stil genot. Nog even over Kieft en coke, over de kuit van Raffie, de verontwaardiging van Estelle, de adonis van Fleur Agema, de te vroeg dood verklaarde Henny Huisman, en de weer herrezen Waylon. Noem dat alles bijeen maar een beetje niks.

Een beetje niks is het in de Amsterdamse politiek. Daar wil maar geen witte rook uit de Stoperaschoorsteen komen voor een nieuw college. Dit gehannes lijkt inmiddels ook al twintig eeuwen te duren en kent vooralsnog slechts verliezers. En slechts zij die in een vlaag van verstandsverbijstering dachten dat VVD en SP best samen kunnen regeren, lijken nu gelijk te krijgen.

D66-hoofdman Jan Paternotte heeft nog enkele dagen om een coalitie in elkaar te draaien. Daarna wacht hem de ontzegging van de formatiebevoegdheid en sterft de landslide van D66 in Amsterdam in alles behalve schoonheid. Het is dus een beetje niks dag, maar voor sommigen is het nu alles of niks.

Noord-Korea is er niks bij

d66.mobielMokummert weet wel hoe het zit met de gemeentepolitiek in zijn Amsterdam: ‘Noord-Korea is er niks bij.’ Het was zijn schelle observatie op de site van AT5 van de formatie van het nieuwe stadsbestuur. Winnaar SP blijft aan de kant, verliezers GroenLinks en VVD mogen de flanken van D66 bemannen.

Terwijl Mokum zich indrinkt voor de eerste koningsdag, gaat zeer waarschijnlijk gebeuren wat menigeen maar steeds ‘historisch’ noemt: geen PvdA-deelname aan het hoofdstedelijke stadsbestuur. We run this city heeft bijna 70 jaar gekleefd aan de PvdA. In de recente campagne leek het wel alsof de PvdA eigenhandig ooit die Dam in de Amstel had gelegd.

Voor een republiek viert Amsterdam wel erg uitbundig het jaarlijkse Oranjebal. Elk jaar kopen we weer terug wat we het jaar ervoor verkochten. Elk jaar is Mokum magneet op de provincie die hier graag – met ons – losgaat, gewoon omdat het kan, of beter: moet.

Morgen weer schattig krassende meisjes met viool, eieren gooien, een break dance hier en daar, en ook wij gaan gewapend met optimisme en nog goed speelbare cd’s en dvd’s en slechts één keer gelezen boeken de straat op, hopend op wat handel. Wie kan het niet goed gebruiken?

En intussen in Noord-Korea aan de Amstel? Daar blijven – zo lijkt het – GroenLinks en VVD aan het bewind, en verjaagt D66 de PvdA uit het centrum van de nieuwe coalitie. Andere tijden. Maar een Koninginnedag blijft gewoon een Koningsdag. Het dondert niet wie er regeert. Lang leve de lol.

Nogal Wiebes

De gemeenteraadsverkiezingen zijn pas over dik een jaar, maar in Amsterdam is de verkiezingscampagne al begonnen. De eerste klap is een daalder wordt, zo moet de VVD-top hebben gedacht. Wethouder Eric van der Burg is al op het schild gehesen als lijsttrekker, en collega-wethouder Eric Wiebes gaf de eerste kanonschoten af. Het dreigt een leuke campagne te worden met Eric & Eric.

Eric Wiebes is het slimste jongetje van de klas, en van de stad. Er waren loftrompetten tekort om zijn naam te heiligen, en zijn inzichten de hemel in te prijzen. Vriend en vijand liepen met hem weg en met zijn doctrine ‘wat krijg je nu eigenlijk voor je euro.’ Zo hadden ze op het stadhuis nog nooit naar de stad gekeken. En Wiebes kon het gewoon niet laten. Ook op vakantie ging hij in Toscane in zijn hoofd het openbaar vervoer hervormen. Van die Wiebes zouden we nog veel horen. Welnu, dat klopte.

Donderdagavond was De Balie het podium voor Wiebes en voor zijn Idee voor Nederland. De geestelijk leider van de VVD ging vol op het orgel en joeg bij zijn sociaal-democratische coalitiegenoten en zijn sociaal-liberale opponenten het bloed in hoog tempo tot ver achter de nagelriem.

Wiebes richtte zijn pijlen op de schat van de sociaal-democratie, de sociale woningbouw. Voor Wiebes kon dat allemaal wel wat minder. Niks ten nadele van die mensen, maar teveel sociale huurwoningen is niet goed voor de stad, het drukt het stadsinkomen teveel, en het maakt veel interessante buitenstaanders kansloos om een behoorlijk huis te vinden. Teveel sociaal is dus niet zo sociaal, zo is de boodschap van Wiebes, iets met wat je nu precies voor je euro krijgt.

Nogal Wiebes dat iedereen hapte, iedereen schoot in Pavlov, en Wiebes zelf zal zeker zeer genoten hebben. Het uitroken werkt dus prima. Natuurlijk was het a-sociaal en het kon gewoon niet en het was weer typisch VVD op een roze wolk, al die reacties die Wiebes waarschijnlijk al van een kilometer afstand aan had zien komen. Het slimste jongetje, immers. Dus wist hij ook allang dat hij beet had.

Vrienden in het kabinet, maar in Amsterdam wacht een harde strijd, en het lijkt erop dat de VVD kiest voor first strike. De inzet? Wie wordt de grootste partij in Amsterdam. Tot nu was dat het semi-automatische privilege van de PvdA. Maar de VVD voelt zich sterk, is in Den Haag in de lead, en dit lijkt het ideale moment en dus de campagne om te kijken wie in 2014 de lead heeft in Amsterdam. Veel plezier!