Europanisch

europa4Wubbo Ockels is dood. Hij is een ster. Wim Kieft was een ster. Hij was bijna dood. Drugs en alcohol. En hoe schijnen de sterren van Europa? Met een opkomst van 1:3 is comateus waarschijnlijk een adequate beschrijving.

We komen er maar niet uit. Voor Europa. Tegen Europa. Tegen dit Europa. Minder Europa. Tegen alles. Nederland verplaatsen uit Europa. Europanisch. Waar gaat het over? Het is zoals de VVD in een ronkende advertentie vandaag zo treffend verwoordde: niet onvoorwaardelijk voor Europa. Waar Europa tegen ons werkt, is de VVD ook tegen. Goh.

De claim van de VVD: stem voor Nederland. Niks Europa. Eigen land eerst. En dat Europa is maar een rare abstractie op afstand, moeilijkdoeners, pennenlikkers, regelneukers, zakkenvullers. Alleen als we er echt iets aan verdienen, dan zijn we voor Europa. Tenzij.

Morgen wordt geen mooie dag. Willem Kieft moet met nog geen € 15 per dag zien rond te komen. Berooid, maar wel clean. De Amsterdamse politiek kibbelt verder als het schoonplein van de voorschoolse opvang.

En Europa wordt geen millimeter populairder. Behalve bij Eritreeërs in Amsterdam, bijvoorbeeld. ‘Europa is toch het paradijs’ is de kop van het hoofdartikel van Het Parool. Daar weten ze wel hoe goed wij het in Europa hebben. Maar zij mogen niet stemmen. Wij wel.

Nog geen cavia

markHij leek volledig seksloos en zonder contact. Een man alleen in een Haags huis, geen vriend(in) in zicht, volgens zijn woordvoerder heeft hij niet eens een cavia. Zo. Niet dat de premier iets met zo’n harig beestje zou willen, het was slechts als ‘beeld’ dat er echt niemand over de vloer is bij Mark. Vreemd, toch? Maar vanochtend was er opeens ‘een vriend’ van Mark Rutte, misschien wel ‘de.’ Maar de woordvoerder ontkende. Wat niet wil zeggen dat het niet waar is. Misschien is er ook wel een cavia. Of een hangoor. Maar eerst maar eens naam en rugnummer, lijkt mij.

Ik hoop dat onze premier een serieus aangenaam seksleven heeft, maar hoe moet dat als iedereen je kent en je nergens ongezien kunt zijn of binnenwippen? Lijkt me lastig. Maar is dat voor Rutte de reden om dan maar helemaal niets te doen? Of is hij slimmer dan wij? Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Wat ook wordt vervolgd, is de ingesleten hebzucht van de mens. De Volkskrant had een mooie bijlage over Geld & Geluk en de verschillen tussen mannen en vrouwen. Mannen graaien uit statusverwerving, vrouwen uit verlangen naar extra zekerheid. Yvonne Hofs schreef er het boeiende artikel We want more over. Hoe zou Mark dit nu lezen?

Politieke partijen willen ook altijd meer. Meer kiezers, meer zetels, meer macht. Bij Europa is dat toch een raar verhaal. Iedereen lijkt tegen, of in ieder geval tegen deze EU. Maar welke dan wel? En kunnen we daar dan voor kiezen? Het lijkt me niet. Het lukt politici uit angst of ander ongerief in ieder geval maar niet helder te maken wat Europa ons biedt en onthoudt.

Dus is het voor of tegen ‘dit’ Europa. Ja of nee. Een onzinnige keuze. Of zoals Jeroen Dijsselbloem in diezelfde Volkskrant zei: “politici moeten ophouden Europa te verkopen om Europa. Je gaat de gemeenteraadscampagne toch ook niet in met ‘de gemeente is belangrijk! ‘Who cares?” Niet zo gek dus dat er slechts een beschamende minderheid Europa stemwaardig vindt.

Miljardenjacht

cyprus-bank3

Cyprus. Wie kent het niet? Mandolinen zongen zacht in Nicosia, wist de Zangeres Zonder Naam al. De Cyprioten doen mee aan het Songfestival. Het zelfstandige eiland heeft een Grieks deel en een Turks deel. En moet nu aan het Europese euroinfuus, tenzij de Russen ons afbluffen in het grote politieke pokerspel aan onze buitengrens.

Europa is een miljardenspel waarbij ik telkens Gaston-de-postcode mis om ‘goeeeiiiiiiienavond Europa’ te roepen. Misschien een idee om een Europaquiz te maken waarbij we per ronde één Europees land kunnen de Eurozone uit kunnen stemmen. Dat zou een mooie manier zijn om Europa weer zuiver op de financiële graat te krijgen. En laten we wel zijn, het zijn toch steeds maar weer die meditterane types die de boel flessen, niet dan?

Vanaf de maan zijn we allemaal even groot, maar vanuit de Voyager 1 is de wereld een abstractie, de in 1977 gelanceerde Amerikaanse ruimtesonde is na ruim 35 jaar ruimtereizen nu aan de buitengrens of rand van ons zonnestelsel gekomen, zo’n 18 miljard kilometer van huis. Dat is pas een miljardenspel op ongekende schaal. Fascinerend.

Fascinerend is ook hoe de zorg ons volledig uit de hand loopt. De betaalbaarheid staat al lang ter discussie, en dat zal – na de profetie van het CPB dat we over 25 jaar bijna de helft van ons inkomen aan zorgpremie kwijt zijn – niet minder worden. Vergrijzing is de ene kant, maar te dure en te logge zorg is de andere kant van die straks onbetaalbare medaille.Ook een miljardenspel. Met ook een ongewisse afloop.

En nu de bankencrisis een echte economische crisis is geworden, loopt het aantal werklozen op als een griepthermometer, daalt het consumentenvertrouwen als het nachtelijk kwik, en blijven we maar heilig geloven in miljardenbezuinigingen om de griep en de nachtvorst te laten verdwijnen. Dat gaat ‘m niet worden. En ja, een kabinet is zelden populair. Maar bijna net zo zelden proef ik zo weinig vertrouwen in een kabinet dat het dat doet of nalaat dat ons weer ter been en verder helpt. Crisis? This Crisis!