Graag springen na de spits

Trein.NSWat is dat toch met onze zogenaamde topmannen? Ze doen een boute uitspraak, heel Nederland in rep en roer, maar voor je het weet is de uitspraak al weer een teruggetrokken keutel en regent het excuses. Niet zo bedoeld. Nooit gezegd. Uit zijn verband. Het gaat om de context. Het was niet mijn intentie. Straks krijgen we al excuses voordat iemand überhaupt iets heeft gezegd. Gekker moet het niet worden.

Het is toch een rare behoefte om maar wat te roepen en het dan razendsnel weer in te slikken. Het lijkt wel een light version van Gilles de la Tourette. Eerder deze week Hans de Boer en zijn labbekakken. Land in brand. Prompt excuses. En daarna Pier Eringa, topman van ProRail. Leest deze quote goed: “Als ik na een zelfmoord een smsje krijg, denk ik: verdorie, waarom een niet minder druk tijdstip gekozen?” Uiteraard excuses. ‘Springen na de spits’, kopte een journalist. Het schijnt dat deze Eringa nog niet ontslagen is. Mag ik daar dan ook excuses voor?

Oud ABN-topman Rijkman (what’s in a name?) Groenink was deze week wel eerlijk. Hij gaf aan veel te veel geld ooit te hebben meegekregen, maar was niet van plan om iets terug te betalen. En ook geen excuses. Mooi. Excuses waren er ook niet van de Chileense verdediger Gonzalo Jara. Deze psychopaat stak tijdens de Copa America zijn vinger in de anus van de Uruguayaanse spits Cavani. Geen excuses. Wel geschorst. Van zijn Duitse werkgever mag hij omzien naar een andere club. En hopelijk enige psychische hulp.

Onze gedachten dit weekend gaan uit naar Dr. P, ofwel Ronald Plasterk, PvdA-minister van rijkdiensten, overzeese gebiedsdelen en nog zo wat zaken die weinigen boeien. Zo hij nog rechtop stond, dan zaagt de Volkskrant hem vandaag net onder de knieën af in een long read vol falen, zelfoverschatting en nog zo wat poltiek geblunder en karakterzwaktes. Gelukkig voor hem zei hij ooit: “mijn ego is te groot om gekwetst te worden.” Het klinkt bijna als een excuus.

Bezuinigen op excuses

Rutte.straatmuzikantZe hebben dezelfde achternaam, zijn van dezelfde partij, maar deze Rutte heet Arno, binnenhofnar van de VVD en nu eiser van excuses van de kunstsector. De bezuinigingen van toen staatssecretaris Halbe Zijlstra zouden de sector niet hebben gesloopt, maar juist sterker gemaakt, zo meent Rutte stellig.

Het is toch wat vreemd. Eerst er met twee benen invliegen en een kwalijke geur over de kunstsector verspreiden en dan met wat excel sheets, staafdiagrammen en verscherpt stemgeluid ‘aantonen’ dat het allemaal juist halleluja gaat in de kunstsector. Lies, damned lies, and statistics, zo wist Benjamin Disraeli (of Mark Twain) al.

Rutte heeft natuurlijk gelijk dat de bezuinigingen niet de beschaving stopten en het einde der tijden brachten. Maar het hakken en breken nu framen als de wonderkuur waar iedereen zo van opknapt, is een staaltje van volksverlakkerij waar zelfs zeer hongerige honden geen brood van lusten.

Misschien is dit alvast een voorschot op de grote veranderingen (lees toch vooral bezuinigingen) in de zorg die ons wachten. Het kabinet gooit er nu een kwalijk riekende campagne uit dat het eigenlijk allemaal veel beter wordt straks. De kunstsector eerst, nu de zorg, bezuinigen verkopen als winst, ik zie nu al uit naar de parlementaire enquête. Maar dan komt er niemand weg met excuses.