Admiraal Jumbo

RuyterHoe prachtig wil je het hebben. De nadagen van onze Gouden Eeuw. De Republiek op de rand van een burgeroorlog. De moord op de Gebroeders De Witt. En een admiraal die bijna single handed ons land uit vreemde handen houdt. Dat moet een fantastische film opleveren. Of de draak die Michiel de Ruyter is geworden.

Frank Lammers speelt Michiel de Ruyter en dat is bepaald geen genoegen. Lammers is het gezicht van supermarktketen Jumbo en dat beeld krijg je maar niet weg. Het grote gevaar voor acteurs die zich voor veel geld uitleveren aan de adverteerder. Je kijkt naar De Ruyter en je ziet een acteur die op zoek is naar de laagste prijsgarantie. Het helpt ook niet dat je Lammers de helft van de tijd gewoon niet verstaat. Slechte dictie, slecht geluid. De Nederlandse film op z’n smalst.

Maar misschien moet je blij zijn dat je Lammers nauwelijks verstaat. De dialogen in Michiel de Ruyter zijn namelijk nog erger dan tenenkrommend en uitgesproken op het niveau van de schoolmusical, hoewel je daar nog wel eens prettig wordt verrast. De film had zichtbaar geen gebrek aan geld, maar aan echt talent om een fascinerend verhaal fascinerend te verbeelden.

In 153 minuten ben ik niets wijzer geworden over Admiraal ‘Jumbo’ de Ruyter en dat lijkt me toch een gemiste kans. De geschiedenis van de Republiek in de opmaat naar het rampjaar 1672 lijkt een wat gepoetste samenvatting voor basisschoolniveau 5, een bordkartonnen verhaal dat ook nog eens wordt opgeleukt met valse heroïek en misplaatste verwijzingen naar onze tijd. En Rutger Hauer is na 5 minuten al dood, en dan moet je er nog 148. Bezint eer ge gaat..