Een kwestie van Gunning

HofC3Het is geen spoiler dat het derde seizoen van House of Cards over ons is uitgestort. Het is dus ook geen spoiler dat de eerste aflevering vooral over Doug Stamper ging – ik geef toe, ik dacht dat hij dood was – en minder over de Underwoodjes. Maar nu Frank the Oval Office bezet, weten we dat het nu plankgas en over lijken gaat. Ofwel: Bad. For The Greater Good.

Louise Gunning gaat niet over lijken. Het opperhoofd van de UvA is in al haar bestuurscohorten van het autistische machtsmodel geworden: we gaan wel over u, maar we luisteren liever niet, bevoogden in plaats van bevragen en echte interesse. Al dat gedoe, het staat onze plannen en grootheid maar in de weg. Fascinerend om te zien hoe al die jaren van leiderschap vastlopen in regenteske modder. Het lijken wel weer de jaren ’60. Hoog tijd dus voor het opschudden van de slapende macht.

Dat opschudden van de slapende macht is ook de missie van Geert Wilders. Hij mag op de klapstoel van Het Parool uitleggen wat hem drijft en bezighoudt. Hij begrijpt maar niet dat anderen niet begrijpen dat ons land as we know it door islamisering richting afgrond gaat. En weet Wilders: niet elke islamiet is een terrorist, maar wel veel terroristen zijn islamiet.

Maar toch: het lijkt wel of Wilders iets matigt, iets van licht door de ramen laat. Misschien wil hij toch eindelijk alle mooie peilingen eens verzilveren. En dan moet het misschien iets minder hard op het orgel. Hij praat zelfs over zijn kat, zijn Hongaarse vrouw en zijn kijk op de dood. Zie de mens. En de PVV-posters zeggen het al: genoeg is genoeg. Frank Underwood zou het niks vinden.

De Hel van Deurne

nietbetreden.politieToen voetbal nog onschuldig leek en internationaal voetbal beperkt bleef tot interlandvoetbal, speelde Nederland jaarlijks twee maal tegen de Belgen, in België in de Antwerpse voorstad Deurne. Door een groot aantal Hollandse nederlagen op rij, kreeg het grote stadion aldaar de bijnaam De Hel van Deurne. Daar kon het spoken.

Ik moest daar aan denken toen vrijdag in ons Brabantse Deurne het deksel van de pan vloog en alle sentimenten rond Marokkaanse Nederlanders en Nederlandse Marokkanen een bloedig hoogtepunt beleefde. De Hel van Deurne was noordwaarts gereisd.

En we dachten nog Wilders eindelijk in de touwen te hebben. Hij was te ver gegaan met zijn ‘minder! minder!’. Hij was zo duidelijk fout, dat nu alles goed zou komen. Zie maar, zelfs zijn partijgenoten lopen bij hem weg. Het was veel en snel neergepende wishful thinking. 

Het Parool pende gisteren op de voorpagina: ‘Het ene moment moeten ze beslist hier blijven, een week later kun je ze gerust neerschieten als ze je zaak overvallen. Het Nederlandse gemoed is beweeglijk als water als het om de Marokkaanse medelanders gaat.’ Het klopt natuurlijk niet, maar er zit wel wat in. En Wilders zou Wilders niet zijn, als hij niet optimaal gebruik zou maken van dit presenteerblaadje. .

Intussen tuimelt het hele land over elkaar op zoek naar duiding, daders, daadkracht en dovemans oren. Wie het weet, mag het zeggen. Alle zenders en kanalen staan open. Er luistert helaas niemand. En vooral niemand wil een ander begrijpen of gelijk geven. Nederland staat lijnrecht tegenover zichzelf. Niemand weet hoe verder.

Niemand weet ook hoe verder met de al ruim drie weken vermiste Malaysia Airlines vlucht MH370. Als het een film was, zou je nu toch wel eens willen weten hoe het afloopt. De Maleisische autoriteiten doen er echter alles aan om ons straks zelfs nog een plot te laten geloven dat het toestel nooit vertrokken is uit Kuala Lumpur. Bizar. “Het is niet eens zoeken naar een naald in een hooiberg, zo zei een Australische vlieger, het is zoeken naar de hooiberg.” Ik zie enige parallellen. En veel open wonden.

Het wordt allemaal minder

minderHet wordt allemaal minder. Minder geld. Minder werk. Minder humor. Minder veilig. Minder zorg. Minder blank. Minder vrijheid. Minder wij. Iedereen weet hoe dat komt. Door steeds meer Marokkanen. Dan wordt het allemaal meer. Meer tuig. Meer geweld. Meer bijstand. Meer zij. En steeds minder wij. Het is meer dan genoeg.

We weten hoe het zit. En dat lossen we dus op. ‘Minder! Minder!’ is het recept. Minder Marokkanen in Nederland. Te beginnen in Den Haag. Volgende week verschijnt de single ‘O o Den Haag, stad met minder Marokkanen’, met leuke samples van de grote leider en zijn Haags slavenkoor van hitsige Harry’s. Geheid een hit.

Het wordt allemaal minder. Minder stemmers. Minder PvdA. Minder VVD. Minder vertrouwen. Minder niveau. Maar gelukkig wordt ook de aanhang van de grote leider minder. Het geschreeuw ‘Minder! Minder!’ sloeg woensdagavond net zo hard op het forse verlies van de PVV in Den Haag en in Almere.

Het wordt allemaal minder. Behalve de aangiften tegen Wilders. Dat worden er steeds meer. Net als de vergelijkingen met andere tijden en personen. Maar laten we hopen dat die op toeval berusten. Wilders is retorisch toch echt een stuk minder dan Goebbels.

Humor om te lachen

wilders.30april

Humor om te lachen. Dat is de rel rond de opgestapte Eerste Kamervoorzitter Fred de Graaf. Hij struikelde vannacht over zijn eigen bananenschil. Die schil had hij neergelegd in de Volkskrant waarin hij aangaf Geert Wilders een beetje opzij te hebben geduwd bij de inhulding van Willem-Alexander. Dat was dus niet zo handig.

De humor die zo om te lachen is, is dat De Graaf met zijn geschuif en gekonkel nu juist gepoogd had een plechtigheid ‘..zonder politiek gedoe..’ te regelen. Dat is dus niet helemaal gelukt. Hij werd pijnlijk geraakt door zijn eigen boemerang en ging ten onder in het politieke gedoe. Geert Wilders hoefde niet veel te doen en hard te duwen, en incasseert deze goede vrijdag een fijne overwinning op zijn voormalige vrienden van de VVD die hij nu weer fijntjes weg kan zetten als ‘regenten.’ .

Als ik lid van het Koninklijk Huis was, zou ik me zorgen maken over die De Graaf. Eerder was hij burgemeester van Apeldoorn en toen knalde Karst T. zijn afgetrapte Japanner bijna in de Oranje-tourbus. En nu richt hij door zijn geknutsel en ijdeltuiterig gelek achteraf toch ook weer schade aan en bevlekt op afstand het Koninklijk Huis. Die De Graaf kun je maar beter niet in de buurt hebben. Daar komen ongelukken van.

Van Ruud Lubbers komen al heel lang ongelukken. De oud-premier heeft ziekelijk behoefte aan aandacht en lekt zich een slag in de rondte. Nu weer over vliegbasis Volkel en opgeslagen kernwapens. Lijkt me tijd dat Ruud eens begint aan zijn biografie en al zijn kennis en grote geheimen gestructureerd met ons deelt. Toch het meest benieuwd naar zijn beroddelde affaire met Beatrix. Maar daar hoor je hem dan weer niet over…

Oase van drukte

De kans dat je Geert Wilders er tegenkomt, is tamelijk gering. Maar de voormalige hippiestad Marrakesh is nu helemaal in bij de beroemden en de rijken. Wij waren er rond oud en nieuw, samen met de halve selectie van FC Barcelona en met de familie Sarkozy en tal van andere prominenten, zo vertelden de Marokkaanse media trots.

Het zal rond 1970 zijn dat Crosby, Stills & Nash hun geest er verruimden en het nummer Marrakesh Express opnamen: ‘Take the train from Casablanca going south, blowing smoke rings from the corners of my mouth, coloured cottons hang in the air, charming cobras in the square, striped djellebas we can wear at home…’

In de reisgidsen kom je Jimi Hendrix tegen die er de nodige pretsigaretten weggeblazen zal hebben. Nu is het minder hasjiesj maar goede wijn, officieel verboden voor moslims, maar in de betere restaurants en onder menige toonbank volop verkrijgbaar. En zo lijkt heel Marokko een beetje te balanceren tussen wat mag en niet mag, tussen wat was en is, tussen wat moet en wat kan, tussen arm en rijk, gisteren en morgen.

Het was een bijzondere ervaring, en het permanente zicht op de sneeuwbedekte Atlasbergen is heel bijzonder, net als de verkeerschaos die geen genade kent voor de de trage, de niet oplettende, en al helemaal niet voor voetgangers. De bijna prehistorische brommers stinken, toeteren, en rijden je plat als het moet. Marakkesh is een oase van drukte.

Intussen rolde Nederland een jaar op en ontrolde zich na een ‘relatief rustige oudejaarsnacht’ het nieuwe jaar. In de stapel kranten bij thuiskomst vond ik het interview met Cees Veerman waar ik ook al de nodige reacties op had gezien. Ik moest het even lezen. Heel bijzonder hoe een lid van de Raad van Toezicht van VUMC het niet nodig vindt om in de communicatietornado rond het verborgen camaraproject van Reinout O. überhaupt TV te kijken. “Ik heb geen verstand van realitytelevisie.”

Alles glijdt als smeervet van Veerman af. Je wordt gewoon boos van zo’n interview. De zelfingenomenheid tot de hoogste macht. Braakwerk. Veel meer jammer natuurlijk voor Raffie en Sylvie, hoewel Evert Santegoeds het altijd al wist. Zou je zo iemand ergens kunnen aangeven? Anders moet dat een goed voornemen zijn. En bijzonder: Frank de Boer schiet in eigen doel bij de nieuwjaarswedstrijd van oud-internationals bij de Koninklijke HFC. Een teken?