In alle staten

DebatWe moesten vandaag thuis tegen RAP. Maar dat ging dus mooi niet door. Te weinig spelers. Te geringe opkomst. Dat is een mooi bruggetje naar de verkiezingen voor de Provinciale Staten woensdag. Daar zal de opkomst ook niet hoog zijn. En waarom zou je ook gaan stemmen? De politiek doet alsof die provinciale staten helemaal niet bestaan of in ieder geval er niet toe doen.

De partijleiders – het zijn weer allemaal heren – zijn slechts bezig met Den Haag, met het kabinet, wie steunt wat, een miljardje wel of niet bezuinigen, het afvangen der vliegen, en het heerlijk door elkaar heen toeteren.Kortom: Den Haag praat weer heerlijk met zichzelf. Daar komt geen provincie aan te pas. Anders dan het trapje om de Eerste Kamer te kiezen. Het opstapje naar Den Haag.

Geen voetbal vandaag, maar gelukkig wel de zondagbrief van Hans Spekman waarin de voorman van de PvdA met name het campagnevolk harten onder de riemen wil steken. Het is mooi gebeeldhouwd beton van Spekman. Hij had van Stadskanaal tot Heerlen een motivatie geproefd die dieper zit dan een verkiezingscampagne. Hij stelt dat sociaaldemocraten niet cynisch worden en somberen: een sociaaldemocraat legt zich niet neer bij zogenaamde voldongen feiten. Daar kan de mens weer even verder mee.

Het mooiste beeld dezer dagen was toch Ivo Opstelten in een wit VVD-campagnejasje. Hij stond met wat folders in Den Bosch, Hij wekte de indruk nog niet op de hoogte te zijn van zijn vertrek als minister. Net zoals de hele VVD niet goed op de hoogte is van de walmen van onbeschaamdheid die in alle staten ruikbaar zijn. De grootste onbeschaamdheid kwam van minister Schippers. Zij had de gotspe van het jaar door te stellen dat de VVD ‘..een kunstje was geflikt.’ Je moet maar durven om zo weg te praten van je partij van dubbel declareren, graaien en fraude.

Iedereen de straat op

kuzu-568x378Het was niet helemaal de week van de PvdA, zal ik maar zeggen. Eerst het idiote rapport dat PvdA-bestuurders wil verplichten om 25% van hun tijd door te brengen onder het volk, voorheen de achterban. Iedereen de straat op. Een desperate poging het treurige electorale tij te keren.

Maar het credo ‘iedereen de straat op’ kreeg niet geheel onverwacht een geheel andere dimensie. De PvdA-kamerleden Tunahan Kuzu en Selcuk Öztürk stapten donderdag uit de partij en zijn nu voorgedragen voor royement. Twee zetels minder in de Tweede Kamer, en een ruzie waarvan de ruiten nu nog staan te trillen in hun sponningen.

Het is de zoveelste zet in het schaakspel tussen PvdA, haar achterbannen, en hoe de partijlijn in delicate balans verkeert met wat bijvoorbeeld Kamerleden van Turkse origine mogen doen of laten in ruil voor hun electorale aantrekkingskracht. De PvdA had zich laten waarschuwen voor ‘deze heren’, zoals vice-fractievoorzitter Martijn van Dam hen noemde.

Spekman en Samsom wilden niet luisteren, en plaatsten hen op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamer. Pijnlijk voor hen dat ‘de heren’ er na twee jaar de brui aan geven, ofschoon Samsom meent dat hij ze heeft weggestuurd. Het wordt in zijn eigen partij ontkent. Het Parool sprak vandaag over ‘ontbindend leiderschap.’ Dat is een keiharde.

Maar het is een conclusie die past bij een partijleider van een ontbindende partij die de eigen politici nu onder dwang onder gewone mensen wil laten verkeren. Veel erger kan het niet worden. Hoewel. Vanaf 1 januari schijnt er het nodige te gaan veranderen in de zorg.

Dankzij de moeder van staatssecretaris Van Rijn weten we dat de urine nu soms al tot de enkels staat. De boosmakende hallelujah-campagne die zijn departement voert, doet het ergste verzen voor de mindset van de PvdA-bestuurders. Gelukkig zijn er binnenkort verkiezingen. Mooi moment om gewone mensen te laten spreken.

Dat overkomt Den Besten

Wie kun je nog geloven? Wie mag je nog vertrouwen? Nu kapt de paus er opeens mee. Te kwetsbare gezondheid. Nou en? We hadden een afspraak. Paus tot de dood ons scheidt. En dan is er een conclaaf, witte rook, en een nieuwe plaatsvervanger van God op aarde. En we zijn allemaal wel eens moe, dat overkomt Den Besten.

Het overkwam ook zomaar Rinda den Besten, wethouder te Utrecht, nou ja, ex-wethouder te Utrecht, net gestopt en binnenkort een prachtige nieuwe baan. Niks mis mee. Zij diende de Domstad zeven jaar, dus dan wil je wel eens wat leuks gaan doen. Vakantie houden, bijvoorbeeld. En daar gebruikt zij de 14.000 euro wachtgeld voor die ze eigenlijk niet nodig heeft en zou moeten willen hebben. Ze heeft immers al een nieuwe baan? Wachtgeld voor wat?

Het excuus van Den Besten was het zelfde wegkomertje: vermoeidheid. Elke week 80 uur gewerkt voor het Utrechtse volk, dus dan mag ik wel eens lekker op vakantie van mijn wachtgeld. ‘Mensen zouden dat wel begrijpen,’ zo liet Den Besten weten. Tsja. Haar partijchef Spekman was er niet van gecharmeerd. Hij was rood aangelopen, maar den Besten vindt het wel best zo. Goed voorbeeld. Lange neus.

Henk Krol (foto) lijkt me niet iemand die snel moe wordt van zichzelf. Integendeel. Henk Krol is vol van Henk Krol. Dat is de brandstof waar politici toch zelden zonder kunnen. En ach, wat is daar mis mee?  Dat ik er moe van word? Pech voor mij. Verder is het vast een hele warme, oprechte en eerlijke man die het goed – wat heet: het beste – voor heeft met een ieder boven de 50. Zo’n groot hart, en dan ook nog Jan Nagel naast je kunnen dulden, van Henk Krol zijn we voorlopig nog niet af. En dat hij moe wordt van dat gezeur over bv’s, en geldstromen, ach, het is allemaal kinnesinne.

Veel mensen zijn moe. Hard gewerkt. Tijd van het jaar. Weer een bank moeten redden. Weer een kind doodgepest. Jan Smit gaat een Engelstalig album opnemen. Er is weinig dat troost biedt. De paus deed dat. Maar die kapt er ook mee. Wat zou God daar nu van vinden? Werkweigering? Contractbreuk? Belediging van het ambt? Of misschien een deal gesloten. Weg zonder bonus. En nog maar kort te leven. Maar voor wie echt gelooft, is dat laatste toch niet echt een straf.

De Russen komen toch

Ik ben opgegroeid in een tijd dat we bang waren dat de Russen zouden komen. Maar ken je die mop van die Russen? Die kwamen niet. Sterker nog: in 1989 viel de Berlijnse Muur en sleepte het Sovjettsarenrijk in haar val mee. Einde oefening voor de Russen. Maar nu komen de Russen toch. Alsnog. In vrede. En met heel veel geld.

De wereld verandert rap, en dat merk je overal. De wereld is als een groot dorp, en wie een wereldspeler wil zijn, moet heel groot denken. Onze eigen HEMA, bijvoorbeeld. Vanavond een documantaire over hun groeiambities. Rookworsten of the world unite.

Maar die Russen komen en zijn er. De aantallen zijn nog wat iel, maar het potentieel en achterland is gigantisch. En denk ook eens aan die 1,3 miljard Chinezen die staan te trappelen om wat zuurverdiende valuta stuk te slaan in de Bijenkolf en de londvaaltboot. Het Parool berichtte vandaag dat de Bijenkorf al in het Russisch omroept. Tijden veranderen.

Vroeger, toch niet zo heel lang her, waren wij de reislustige rijken die elders ‘op bezoek gingen’, nu worden wij bezocht en leeggekocht. De wereld verandert, de economie kantelt, en hele nieuwe groepen doen Mokum aan, en de stad leunt – zeker in deze lastige tijd – steeds sterker op wat de buitenlanders binnenbrengen.

Maar, je kunt niet alles hebben. De Russen hebben nu Gerard Depardieu, heel bijzonder dat het voormalige socialismeparadijs nu een zelfvoldane en drankzuchtige Fransoos bewierrookt die juist tegen hoge belastingen en nivellering is. Hans Spekman zou wel raad weten met deze Obelix.

De Russen komen toch. Het duurde even, maar ze zijn er. Net als de Brazilianen, de Indiërs en de Chinezen. De vliegindustrie groeit, maar alleen de grote jongens met de grote buffers en de grote netwerken blijven in de lucht. Vandaar ook het komende bod van Air France/KLM op Alitalia. ‘Een wereldspeler, dat is het idee’, is een zinnetje uit een recente Rabobank-commercial. En zo is het maar net.

Bord voor je kop

Het is het schemergebied. Daar waar krabbelaars goed gedijen. Waar schimmige deals worden gesloten. Een vriendendienst. In het partijbelang. Dan zeg je geen nee. Je wilt niet dwars doen. En je wilt het maar al te graag. Dus vraag je niks, en zet je niks op papier. En dan ben je staatssecretaris.

Frans Weekers is vast geen boef, ik hoop het althans van ganser harte. Deze sympathieke Limburger is staatssecretaris van Financiën en politieke baas van de Belastingdienst. Je mag hopen dat er op dat niveau geen schimmige deals worden gemaakt, maar Weekers zou de eerste niet zijn. En zijn politieke vrind Jos van Rey bestookte hem vanuit Limburg al 1 : 1, en dat doe je meestal omdat je wederdienst verwacht.

Het was een mooi schouwspel gisteren in de Tweede Kamer. Weekers deed deemoedig zijn kniebuigingen, en daar zijn volksvertegenwoordigers dol op. Nederig, kritisch op jezelf, en een zalvende toon, dan mag je in de regel wel blijven zitten. Weekers kwam weg met zijn schimmigheden, niemand had genoeg om door te pakken.

Maar wat een overwinning lijkt, is een nederlaag. ‘Aangeschoten wild’ heet dat in Haags jargon. En dan moet je nog bijna vier jaar. Handig is anders. Dat geldt in bredere zin voor de ganse start van dit kabinet. Gedoe, fouten, excuses, nog meer gedoe, een opgestapte staatssecretaris, en Weekers die van zijn vrinden een bord van 35 meter voor zijn kop kreeg. Stem Limburgs. Tsja.

Zijn eigen VVD wil Weekers ook nog wel even spreken. Over zijn gebrekkige kennis over campagneregels, zo begreep ik. En wat er te leren valt van dit oliedomme gedoe. Wat ik in ieder geval heb geleerd, is dat dit schimmige gerommel niet exclusief CDA-gedoe is. Van die Limburgse wethouders die hun oprijlaan ‘om niet’ lieten aanleggen door bevriende aannemers. Ik dacht ook dat die Jos van Rey van het CDA was.

Ik had dus ook een bord voor mijn kop. Denkend dat je het schemerige en het kwade slechts kunt linken aan een bepaalde groep of partij. Hoe naïef. Inmiddels weten we – helaas – beter. De boeven en boefjes zijn breed onder ons. Hans Spekman heeft de arbeidershanden vol aan de overvragende sociaal-democratische bestuurders.

Als klap op de vuurpijl gaat Jan Hoek, de baas van de bijna-opgevouwen Wereldomroep, met 8 ton de Hilversumse laan uit. Niks aan te doen. Zoals altijd. Want in contract geregeld. In dit geval door de Raad van Toezicht die het woord toezicht toch iets anders interpreteerde dan je zou hopen en mogen verlangen. Weekers gaat vrijuit, ik wens hem alle goeds. De Raad van Toezicht van de Wereldomroep mag wat mij betreft hoofdelijk aansprakelijk worden gesteld. Dat zal wel niet kunnen, maar als het even wél kan…