Daar gaat je reputatie

Bram_moszkowicz_autoZo hoog als hij steeg, zo diep is zijn val. Komende week dreigt voormalig advocaat Bram Moskowicz failliet te worden verklaard. Crimineel en ex-klant Donald G. komt de 35 mille terughalen die hij Moskowicz ooit leende. Dat de bekendste strafpleiter van Nederland nu door een crimineel wordt gevloerd, mag tekenend heten.

De Volkskrant schetste een treurig beeld van de ooit zelfbenoemde rasadvocaat die nu boven een sparerib-restaurant  woont en die – door een tonnenclaim van de Belastingdienst – rond moet komen van € 1.000,- leefgeld per maand. Moskowicz zit dan nog maar net boven het inkomensniveau van Wim Kieft die inmiddels de goten voorzichtig vaarwel heeft gezegd.

Unaniem en met loftrompetten werd Danielle Gatti recent ingehaald als nieuwe chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest. Maar zijn 6e Mahler dezer dagen in het Concertgebouw kon rekenen op een fluitconcert van de critici. Het Parool was niet bepaald lovend, de Volkskrant was vernietigend: “stoelriemen vast, oordoppen in – Danielle Gatti is in het land.” Van dik hout sloopt men dirigenten.

Maar zelfs als president van de Verenigde Staten kun je niet rekenen op eeuwige roem. Het blad Science concludeerde dat de meesten na langere tijd volkomen zijn vergeten. Amerikanen kennen vooral de zeven laatste en de eerste vier presidenten. Uitzonderingen zijn Abraham Lincoln en John F. Kennedy. Maar die worden herinnerd omdat ze werden vermoord. Niet de leukste reden om voort te leven in de herinnering.

Aai Amsterdam

Lijstjes, lijstjes, lijstjes. Vooral mannen zijn er dol op. Lijstjes geven overzicht en houvast. En voor marketeers geven lijstjes handvatten voor hun campagnes en de markten die moeten worden afgestruind. Zoals voor Amsterdam 2013, het jubeljaar van 400 jaar grachten en alles wat een x-aantal-jaren bestaat.

Amsterdam is terug van weggeweest. Alles was dicht en dood en lag open, en nu is het elan er weer, is het Stedelijk Museum weer op, is het Rijks Museum bijna open, een vernieuwd Van Gogh, en iedereen jubelt dat het een lieve lust is, van Artis-de-Partis tot het Koninklijk Concertgebouworkest.

En is het nu push or pull? Staat Amsterdam nu zo hoog op allerlei lijstjes omdat we zo ons best doen, of kunnen we lekker aan de weg timmeren omdat we het zo goed op lijstjes zoals die van Lonely Planet waar Amsterdam tot één van de hipste steden voor 2013 wordt geduid.

The New York Times slachtte eerst het vernieuwde Stedelijk, maar nu scoort Amsterdam waanzinnig in de recente lijst The 46 Places to Go in 2013. Amsterdam staat 6e op die lijst, maar zin en onzin van al die rankings lijken me evident, en wat vergelijk je nu eigenlijk?

Rio staat bovenal, vooral omdat je er in 2014 niet moet zijn omdat iedereen er dan is. En Amsterdam komt ook no Marseille, Nicaragua, Accra en Bhutan. Appels, peren, bananen en kiwi’s, vergelijkt u maar.

Professor Akkermans wist al wat belangrijk was: “Mijn naam wordt genoemd.” Dat telt. Iamsterdam. Amsterdam 2013. 400 Jaar Grachten. Wie z’n stad serieus verkoopt, gelooft in lijstjes. Lijstjes sell. Amsterdam vaart wel bij het stijgende toerisme. De helft van het stadsinkomen komt al uit buitenlandse handen. En dan hebben we die 1,3 miljard Chinezen nog niet op de thee gehad. Aai Amsterdam…