Gilnicht

Gijphomo

René van der Gijp kreeg heel politiek correct Nederland over zich heen – hij zal dit zinnetje waarderen – omdat hij wat domme dingen zei over voetballende homo’s. Tsja. Ik begreep alle opwinding niet zo. Een voetballer die domme dingen zegt. Daar zijn er nogal wat van. Maar waar staat dat we dat serieus moeten nemen?

René van der Gijp is nog nooit serieus genomen – hij zal dit zinnetje waarderen – want al als voetballer gooide hij zijn niet misse talenten te grabbel en haalde hij nooit de echte top die toch zo dichtbij leek.

Meer succes boekt Gijp als boek en als lolbroek. Hij mag met nog wat minderbedeelden regelmatig op tv gierend van de lach om zijn eigen opmerkingen de nog minder bedeelde kijkers de idee geven dat hij leuk is om naar te kijken, deze Pietje Bell van de commerciële voetbalomroep.

Maar René van der Gijp is natuurlijk geen Poetin. Wat een onzin ook binnenkort een programma in EYE naar deze te vroeg uitgebluste en te vroeg gekaalde rechterspits te vernoemen. Nog meer aandacht, nog meer gegier. Negeren lijkt me wijzer. Want het begrip voor homo’s in de voetballerij zal niet toenemen als Van der Gijp wat meer op zijn woorden let.

Het kan hard gaan. Eerst word je geroemd om je prachtige Gijpboek, en nu ben je een vieze voetbalhomofoob. Iets zegt me dat het Van der Gijp aan z’n reet zal roesten, hij zal dit zinnetje waarderen. En ach, wie weet, is onze lachebek gewoon zelf een closetcase, een grote gijpende gilnicht, een kapper in het diepst van zijn gedachten.

Het zijn toch ook altijd de ergst prekende TV-dominees die de tien geboden schenden waar u bij staat. En zeg nu eerlijk: is Gijp op deze foto niet net twee druppels Gordon? Nou dan. RTL7. Meer voor mannen. Ik had het kunnen weten…

Bibberhaai

Ik denk dat ik Jaws drie keer heb gezien en had daar graag een vierde keer aan toegevoegd, jammer dat RTL7 gisteren pas tegen middernacht startte met de classic die van Steven Spielberg in één take een grote meneer maakte in filmland. Grappig dat RTL voorafgaand aan Jaws Das Boot uitzond, een film over een heel ander onderwatergevaar.

Een haai als hoofdpersoon die maar steeds niet in beeld komt. Het duurt tot diep in de film voordat we eindelijk de enorme haai te zien krijgen. Spielberg bouwt de spanning fantastisch op, geholpen door de aanzwellende cello’s en de rommelende pauken van de Oscar winnende componist John Williams. Het was wel een beetje toeval. De mechanische haai was zo vaak kapot dat Spielberg het wel anders moest oplossen.

Spielberg was nog maar een rookie, een getalenteerd jochie van 29 jaar dat voor een paar miljoen dollar de film mocht maken waar niemand echt grote verwachtingen van had. Maar Jaws werd de blockbuster van 1975 en haalde aan de kassa’s het toen ongekende bedrag van meer dan $ 100 miljoen op.

De haai zette flink zijn tanden in onze diepste angsten. De grootte en de dodelijke slagkracht van de predator zijn indrukwekkend en – voor wie vatbaar is – angstaanjagend. Geleerden zijn het nog steeds niet eens of de haai het nu wel of niet ook op de mens heeft gemunt, of dat wij slechts bijvangst zijn voor de kortzichtige haai die ons zwemmend en spartelend vaak verwart met een zeeleeuw of andere prooien. Het is en blijft een bibberhaai, een woord dat altijd in mijn hoofd zat en blijkt te komen uit een oude Pipo-serie: aai, aai, de bibberhaai. Tsja.

Jaws is een klassieker, Spielberg is buitencategorie. Van de drie hoofdrolspelers leeft alleen Richard Dreyfuss nog. Robert Shaw, de wraakzuchtige kapitein die in de Tweede Wereldoorlog tussen de haaien had gedobberd, overleed een jaar na de release van Jaws, Roy Scheider – Police Chief Brody – in 2008. De nep-nep-haai doet nu een ongevaarlijke act in de Universal Studio’s.

Volgende week gaat Spielbergs Lincoln in Nederland in première, een grote film met een giga-budget en een sterrencast, met Daniel Day-Lewis als Abraham Lincoln die The Civil War en de slavernij moet beëindigen, beide doet, en daarvoor met zijn leven moet betalen. Op 15 april 1865 wordt de president in Ford’s Theatre in Washington doodgeschoten door de acteur John Wilkes Booth. Als Mozes die het beloofde land niet inmocht, zo zou Lincoln het begin van de emancipatie van de slaven en van de wederopbouw niet zien. Voor hem was het een ontijdig THE END.