Het polletje van Mickey

go ahead - ajaxAls er in de Adelaarshorst aan de Vetkampstraat een groot gat in het veld had gezeten, dan was Go Ahead Eagles-doelman Mickey van der Hart daar gistermiddag maar wat graag voorgoed in verdwenen. De van Ajax geleende jonge doelman ging vlak voor tijd tegen Ajax uiterst pijnlijk in de fout en bezorgde zo zijn Amsterdamse broodheren de overwinning.

Mickey van der Hart is door Ajax uitgeleend aan Go Ahead Eagles om ervaring op te houden. Maar de ervaring die Van der Hart gisteren opdeed, zal Ajax niet voor ogen hebben gehad. Van der Hart kreeg een terugspeelbal die helaas voor hem een polletje raakte en iets omhoog kwam waardoor de geplande trap van de doelman eindigde in het luchtledige. De bal eindigde in het doel. Van der Hart wilde slechts verdwijnen.

Ooit was er het polletje van Van Breukelen. Misschien minder klunzig, maar na al die jaren wel een klassieker. Het kostte PSV toen in 1988 in de Rotterdamse Kuip de overwinning. Van Breukelen is er nu nog nijdig over. Van der Hart mag hopen dat zijn trainer niet zo laf is om hem komend weekend te passeren en dat hij vervolgens een wereldpartij keept.

Het is het altijd dreigende noodlot van de doelman, dat gapende gat van 7,32 bij 2,44 meter dat hij moet verdedigen. Een fout is snel gemaakt – keepers zijn net mensen – en een fout is vaak een goal. Het is onrechtvaardig, een spits mag tien kansen missen als hij vlak voor tijd maar de winnende maakt. En al die klungelende verdedigers voor je, wie zegt daar nu eens wat van?

In het kunstgras van SC Buitenveldert geen polletjes. Of het hielp weet ik niet, maar op mijn verjaardag hield ik met mijn van dochters gekregen nieuwe handschoenen de voor een keeper zo belangrijke nul. Na afloop bij het bier en de bitterballen zagen we Mickey van der Hart zoeken naar dat gat in het veld. Ik was waarschijnlijk de enige in de kantine die mededogen met hem had. Keepers zijn solidair. Zij weten hoe erg mis het kan gaan. Dat schept een band. Er is nog geen polletje van Van Noppen, maar dat kan komende zondag zomaar anders zijn.

P.S. I Love You

Een tijd geleden noemde ik Het Parool een ‘..middelmatige stadskrant met te grote ambities.” Dat werd mij niet in dank afgenomen. Maar ik bedoelde het niet rot. Ik was eerder de teleurgestelde supporter, dan de zure zeikerd. Vond ik. En ik beloofde trouw. Het Parool mocht blijven als first newspaper, en ik zou meer tijd en liefde in onze relatie stoppen.

Guess what? De therapie slaat aan. Ik ben meer van Het Parool gaan houden dan ik dacht te kunnen. Ik kijk altijd eerst naar ‘Mijn Amsterdam’ in PS, naar de Zaterdagochtendgezinssessie, De Dikke Man, het Popcorn Panel – ik mocht er ooit zelf in figureren, over Moneyball – Republiek Amsterdam, de Stad van Auke Kok, en nog meer wederkerend fraais. P.S. I Love You..

En dan heb ik het nog niets eens over de machtig mooie muziekparels van Erik Voermans die de zwaarste klassieke werken luchtig, ter zake, vol kennis en ingehouden liefde en met humor beschrijft op een manier die het water in de mond doet lopen. Zo wordt deze week ook de muziek van Ligeti toegankelijk, hulde!

Een echte stadskrant kan niet om de stadssport heen. Als keeper in buitengewone dienst volg ik de opkomst en ondergang van menige amateurvoetbalclub, zeker als ik er ooit zelf nog mocht spelen, zoals het mooie DVVA op Drieburg, dat overigens zaterdag strijdend ten onder ging bij de mooiste afkorting van de Amsterdamse agglomeratie, HBOK dus, Het Begon Op Klompen.

Maar ja, ik kan het wel biechten, vrijwel elke week sta ik dus ook in Het Parool. Niet alleen dus in het Popcorn Panel, maar op de uitslagenpagina’s. Deze maandag op pagina PS14, de uitslagen van de zondagse 5e klasse, afdeling 513, en daar staat onze zwaarbevochten zege van Sc Buitenveldert 6 op Badhoevedorp, 5-4 werd het, na 3-1 en 3-4 bij rust. Typisch een wedstrijd van een middelmatige zondagsploeg met grote ambities. Maar we wonnen wel. En we haalden Het Parool.