Groter zijn dan je klein bent

robinBart Smout schreef een mooie column in de Volkskrant over de overgang van Oranjecoma naar Oranjegekte. Eerst was Van Gaal een idioot en een psychopaat, hadden we geen goede voetballers meer en misten we ook nog Strootman, maar na de 1-5 tegen Spanje is alle scepsis weg en zijn ‘we’ helemaal los.

Louis van Gaal is nu plots een inlevend mens, sociaal ook, en hij schijnt verstand van voetbal te hebben. Iedereen spreekt nu vrijelijk over 5-3-2, terwijl je daar recent nog voor kon worden opgepakt. Johan Cruyff heeft in het oranje gegolfd. En voor ieders begrip: het systeem is niet belangrijk, het is maar hoe je het invult.

Mooi hoe onze natie van slachtoffer in spe nu bij de favorieten hoort. Groter zijn dan je klein bent, noemde Smout dat treffend. Opeens kunnen we het weer, swingt het als nooit tevoren, en juichen, hamsteren en donderen we van gekte dubbel van euforische vreugde. We hebben het zo hard nodig dit succes. Wij zijn klein, en de wereld is zo groot en vol gevaar.

Vanavond wacht een drieste kangaroekudde van down under om ons feestje te verpesten of tot euforische hoogte te jagen. Winst vanavond betekent een plaats bij de laatste 16. En misschien wel tegen Brazilië dat geen schim is van de eigen schaduw. Wie vreest hen nog? Zoals Cruyff ooit zei: ‘als je wereldkampioen wil worden, moet je van iedereen winnen.’ Groter zijn dan je klein bent is best leuk, voor zolang het duurt.

De dood of de gladiolen

LouisVier jaar wachten op vier weken WK. Geen wonder dat iedereen een Roy Donders-juichpak wil. En 23 hamsters hamstert. Dat Yolante haar Sloggibillen in de strijd gooit. En iedereen als Hollandse koopman graantjes meepikt van de Oranje-euforie. Het gaat toch om de winst?

Winst. Daar moet Louis van Gaal voor gaan zorgen. Maar het zit hem niet mee. Staat hij eindelijk op dit grote eindtoernooi, heeft hij een niet veel meer dan middelmatig elftal om de klus te klaren. Pech voor Louis. En een fantastische uitdaging. Want als hij met dit Oranje verder komt dan velen denken of durven hopen, dan is hij natuurlijk het heertje. En kan zijn persoonlijkheid echt niet meer door de draaideuren van Schiphol.

Velen vrezen de vroege uitschakeling in weer een poule des doods. Weer die tikkie-takkie Spanjolen, die geniepige Chilenen en het powerball van Australië. Maar ja, zei Cruyff niet ooit dat je van iedereen moet kunnen winnen als je wereldkampioen wilt worden? Nou dan.

En gaat het mis, dan kan de kop van Louis er definitief af. Velen staan met den hakbijl in de hand. De Telegraaf – clubblad van Cruyff – probeert Van Gaal al tijden kapot te maken. Maar Louis heeft het mooi voor elkaar, hoe wij ook presteren. Hem wacht een driejarig contract – voor naar verluidt een 20 miljoen Britse Ponden – bij Man United, één der grootste clubs van de wereld. De Britse pers smult nu al van zijn komst.

Vrijdag Spanje. Vrijdag de 13e. Dan weten we of Van Gaal de grote tovenaar is of dat we zwetend zwalken richting Chili. Wereldkampioen worden we niet. En die vierde finaleplaats zit er ook niet in. Of ben ik nu zo dom en Louis zo slim. Voor Van Gaal valt er bijna niets en helemaal alles te winnen. De dood of de gladiolen.

Het Spaanse Rijk

Wilhelmus

Bram. Nee, niet over Bram. Bram gaat het nog uitgebreid over Bram hebben. Tot heel Nederland hem heeft uitgekotst. Ik geef hem nog een jaar of twee tot het grote gat der vergetelheid. Adieu alvast, je was een schande voor je vak, maar dat stond beroemdheid niet in de weg. Infaam en abject. Wat u zegt.

Dan is het maar een kleine stap naar John Ewbanks. Ook een schande voor zijn vak, maar na wat heen-en-weer-gescheld heeft hij toch maar mooi het Koningslied op zijn naam staan. Je wist dat het kwam, maar je gelooft nog steeds je oren niet.

En dan is het maar een kleine stap naar de Onderwijsinspectie die het keiharde oordeel ‘middelmatig’ over de staat van ons onderwijs afgeeft. De tekst van het Koningslied zit daar dan toch nog een flink stuk onder. Grappig dat onderwijsminister Bussemaker opriep om het ergste foute Nederlands in het Koningslied te verbeteren. Maar waar moet je beginnen?

Lang zal ‘ie leven. Er is er één jarig. Het Land van Maas en Waal. Het Wilhelmus. Het lag er allemaal al, we hadden Ewbanks helemaal niet van Ibiza hoeven halen om een lekkere dijenkletser te hebben voor dinsdag. De koohoohooning van Hispanie heb ik altijd geeerd. Klaar ben je.

En dan is het nog maar een hele kleine stap naar het Spaanse Rijk toen en het deplorabele Spaanse land nu, het ooit zo trotse koninkrijk dat slechts op de been werd gehouden door een Catalaanse club met een Argentijn. Daar ga je met je Spaanse Rijk.

En daar ging het Spaanse Rijk. Eergisteren in München. En gisteren in Dortmund. FC Barcelona werd met 4-0 onder de Beierse plaggen geschoffeld, de Koninklijke Madrid deelt het maar één streepje minder slecht onder de Poolse gesel Lewandowski die volgens mij een uniek record neerzette door in één wedstrijd vier maal te scoren tegen Real Madrid.

In Spanje is het stil, maar wij hebben Bram en een lied en een prinsesje dat hockeyt. Het wordt een dolle dinsdag. En de eerste die het hele stamppotlied in één keer foutloos mee kan blerren, krijgt de hele dag vrij drinken. Heerlijk Helder Hoempapa.

De prullenbak in

Het is crisis. En al lach je als premier nog zo je kaken stuk, niemand wordt er vrolijk van. Steeds breder wordt het gevoel gedeeld dat dit kabinet Rutte 2 niet de aanpak en niet het politieke draagvlak heeft om ons land weer richting tunneluitgang te leiden. Sterker nog: Nederland wordt kapotbezuinigd om het braafste jongetje van de klas te zijn in Brussel waar de ene brand na de andere woedt. Leg het maar eens uit.

Het begon zo leuk. Vette verkiezingswinst voor VVD en PvdA, en dus hup, samen in een kabinet, alsof er nooit een Rutte 1 was, en alsof het ontbreken van een meerderheid in de Eerste Kamer een technische formaliteit was. Hoe euforisch, hoe kortzichtig, hoe dom. In plaats van regeren loopt het kabinet links en rechts te leuren om steun, en dat wordt duur betaald.

Hans Wiegel weet het wel. Dit regeerakkoord, dit vodje, kan zo de prullenbak in. Het Friese rayonhoofd pleit voor een tussenformatie waarbij meer partijen aan boord worden gehesen en het regeren makkelijk wordt, toch fijn in tijden van pest en cholera.Wiegel mengt zich natuurlijk weer op het juiste Wiegelmoment, net nu de peilingen voor de regeerders all time low zijn. Zo gebruik je macht en invloed.

Spanje wordt verscheurd door corruptie en massale werkloosheid, Italië is weer en nog steeds onbestuurbaar, Cyprus wacht een bankrun, in deze heisa is het zelfs voor Geert Wilders lastig om nog iets te schreeuwen. Hij stond op de markt in Spijkenisse – de stad van mijn Middelbare School – om het protest aan te vuren tegen het kabinet. Hij is in breed gezelschap.

Rutte 2 lijkt geen lang leven beschoren, dat is onhandig, maar gevolg van macho-blinde-domheid. Misschien wordt het nog beter, maar komt het ook goed? Slechte peilingen en veel gedonder jagen het enthousiasme al rap een kabinet uit. Wij wordt weer ik en jij. Waar je eerst zocht naar de overeenkomsten en de eigen vrije ruimte, komen nu de tegenstellingen en de afgunst en de jij-bak boven. De prullenbak wacht. Hoe lang nog?