Bommen en granaten

Boeken. van de Volkskrant is een wekelijks genot. De bijlage is vol lees- en kijkingangen groot en klein, en voor een boekverslinder zoals ik verplichte literatuur. De bijlage van afgelopen zaterdag was de regel die de regel bevestigt; je blijft lezen.

Na recent bezoek boeide me het grote artikel Voorheen koning der armen over de ‘kleptocraat’ koning Mohammed VI van Marokko mij zeer. En er is de boekenkast van, overigens volgens mij ooit eerder en beter bedacht door mijn voormalig collega Erwin. En dan de recensies natuurlijk, de columns, en de tekening van Stefan Verwey.

In de marge van Boeken. mag ik graag kijken naar de wat weggestopte rubriek Omslag waarin coverontwerpen van nieuwe boeken kritisch of ademloos worden bezien en becommentarieerd. Deze week de omslag van Strijd! polemiek en conflict in de Nederlandse letteren, een bundel voor de in Leiden afscheid nemende hoogleraar moderne letterkunde Jaap Goedegebuure.

De omslag toont de strijd van het spel Stratego dat heel af en toe hier ook nog uit de kast komt, en dat ik als kind zo vaak speelde. Het spel van bommen, mineurs, een maarschalk en een spion, en de te veroveren vlag. Stratego was veel meer dan een spel met poppetjes en rangen, je kon er in je hoofd ware veldslagen mee voeren.

Sander Pinkse gebruikte een oude versie van Stratego voor zijn fraaie ontwerp van Strijd! Het originele spel vermoedde ik Brits, Duits of Frans, maar het is bedacht door een landgenoot, de Joodse onderduiker Jacques Johan Mogendorff. Hij overleefde de oorlog en Bergen-Belsen, en na zijn terugkeer werd zijn spel een hit.

Stratego is een eerlijk oorlogsspel: beide legers zijn even groot en sterk, en er vallen geen doden, de militairen verdwijnen gewoon stilletjes van het bord, outranked. Het komt aan op list en een goed geheugen, en hoeveel manschappen je ook verliest, als je het vijandelijke vaandel verovert, dan win je. Binnenkort toch maar weer een keertje spelen.