Holleeder kwam van rechts

Holleeder-scooter800Ik mag niet klagen over mijn neus. Die is best groot. Maar toch niet zo imposant als die van Willem Holleeder. Niet voor niets is zijn bijnaam De Neus. En die krijg je echt niet omdat je zo goed kunt ruiken.Bij ons in Zuid kijken we niet op van een BN’er meer of minder, maar Holleeder op zijn scooter is en blijft bijzonder. Vanmiddag troffen we elkaar. In de Cornelis Schuytstraat.

Nou ja, we troffen niet echt. Hij kwam van rechts en had voorrang, maar verwarde mij door te stoppen. Was het beleefdheid? Of moest hij iets van me? Het antwoord was simpel: de telefoon ging. En die heeft altijd voorrang.

Toen Holleeder net vrij was, was dat groot nieuws. Hij dook overal op, schreef columns voor Nieuwe Revu, en liet zich van harte fotograferen met en door iedereen en Twan Huys maakte de crimineel salonfähig in zijn College Tour. Maar de laatste tijd is het stil rond De Neus. Het nieuws is eraf.

Ik heb hem – incluis vanmiddag – volgens mij al vijf keer gezien. Maar dat geldt niet minder voor Ronald de Boer, Bridget Maasland, Kluun, A.F.Th., Chantal Janzen en natuurlijk Nicolette van Dam. Frank Rijkaard tref ik altijd bij Albert Heijn. En toen NAN nog resideerde in de Schuytstraat, kon je naast Cruyff salami bestellen. Zuid is het schoolplein van BN’ers.

Iedereen is hier welkom. In betere tijden parkeerde Bram Moskowicz hier graag dubbel. En voor Holleeder is het ook maar een klein stukje van zijn Kinkerbuurt naar Zuid waar ik hem vandaag zag, zo tussen het bankje van Endstra en de Joffers waar hij op de neus kreeg van sportschoolhouder Dick Vrij. Zo saai is Zuid dus niet. Maar je moet er een neus voor hebben.

Lange neus

Het mag op zijn zachtst gezegd wonderlijk heten. Willem Holleeder als gast van Twan Huys’ College Tour. De meest notoire Nederlandse crimineel krijgt van de NTR een podium. Dat kan er ook nog wel bij. Holleeder heeft een column in de Revu, komt op de radio, gaat rappen met Lange Frans, en gaat graag met een brede armzwaai met een ieder op de foto. Je zou bijna vergeten dat Holleeder de helft van zijn volwassen leven in de gevangenis heeft gezeten. En niet voor zweetvoeten.

Het is een trend, boeven en boefjesmaten die de liggrage media als wipplank, glijbord en witwascentrale gebruiken en misbruiken voor hun eigen gewin, hun reputatie, en hun rehabilitatie. Bram Moszkowicz begrijpt allang dat je je als vervolgd advocaat beter bij Albert Verlinde dan bij de Deken van je eigen beroepsgroep kunt verdedigen.

Holleeder is een slimme boef, en hij werkt gestaag aan een beeld van zijn nieuwe bestaan. Het bestaan van ontvoerder, afperser en wat al niet nog meer, wordt weggepoetst en ingeruild voor het beeld van de jongen-van-hiernaast, de vrolijke en vriendelijke Jordanees met een smetje, maar met een hart van goud. Bracht hij niet pas een portemonnee die hij vond naar het politiebureau? Nou dan.

En hoe gaat dat dan volgende week? Dan komt Holleeder op en dan klinkt er een groot applaus? Het zou me niet verbazen. Maar dan zijn we natuurlijk wel een grens voorbij. Natuurlijk mag een boef een nieuw leven beginnen. Maar deze is pas net vrij, en heeft nog niet bewezen iets anders en beters te zijn dan hij vrijwel zijn hele leven was, een crimineel. En als hij al een stap zou hebben gemaakt, dan nodig je hem daar niet voor uit, je nodigt het fenomeen uit en vraagt hem naar zijn verleden. Of niet?

Want wat vraagt Huys volgende week? Heb jij Endstra laten vermoorden? Krijg je een kick van geweld? Voor hoeveel moorden heb je eigenlijk opdracht gegeven? Had je nooit last van je geweten toen Heineken en Doderer zo lang zaten opgesloten? En wordt er dan ook doorgevraagd? En wordt voor de kijkers daar en thuis dan nog wel even duidelijk in perspectief geplaatst wat voor crimineel deze Holleeder dus is? Ik hou mijn hart vast.

De makers van College Tour claimen nobele motieven, het zou gek zijn als ze iets anders zouden beweren. Maar is het eigenlijk wel zo? Vergeet het maar. Er is de heilige jacht op kijkcijfers, er is sensatiezucht en de altijd opspelende ijdelheid. Kun je zeggen dat je Holleeder in je programma had. “Zo, gaaf man.” De hitsige media vervagen zo steeds meer grenzen die juist helderheid moeten scheppen over goed en fout, over talent en onkunde (zie alle RTL-formats met zogenaamde toptalenten en ander ongerief), over kennis en opzoekvaardigheden, over echt en nep.

Bas Heijne schreef voor NRC de mooie column ‘Slechte mensen.’ Volgens Heijne zijn de media mediageil en daarmee de handlangende dragers van andermans boodschap. Moszkowicz bestaat bij die serviele gratie, en Holleeder is een goede leerling. Het is niet voor niets dat beiden elkaar kennen, en de een voor de ander werkte. Brothers in arms. En Holleeder? Die trekt een lange neus. Herman Kuiphof zou zeggen:”Zijn we er toch ingetuind.” Inderdaad. Met open ogen.