In alle staten

DebatWe moesten vandaag thuis tegen RAP. Maar dat ging dus mooi niet door. Te weinig spelers. Te geringe opkomst. Dat is een mooi bruggetje naar de verkiezingen voor de Provinciale Staten woensdag. Daar zal de opkomst ook niet hoog zijn. En waarom zou je ook gaan stemmen? De politiek doet alsof die provinciale staten helemaal niet bestaan of in ieder geval er niet toe doen.

De partijleiders – het zijn weer allemaal heren – zijn slechts bezig met Den Haag, met het kabinet, wie steunt wat, een miljardje wel of niet bezuinigen, het afvangen der vliegen, en het heerlijk door elkaar heen toeteren.Kortom: Den Haag praat weer heerlijk met zichzelf. Daar komt geen provincie aan te pas. Anders dan het trapje om de Eerste Kamer te kiezen. Het opstapje naar Den Haag.

Geen voetbal vandaag, maar gelukkig wel de zondagbrief van Hans Spekman waarin de voorman van de PvdA met name het campagnevolk harten onder de riemen wil steken. Het is mooi gebeeldhouwd beton van Spekman. Hij had van Stadskanaal tot Heerlen een motivatie geproefd die dieper zit dan een verkiezingscampagne. Hij stelt dat sociaaldemocraten niet cynisch worden en somberen: een sociaaldemocraat legt zich niet neer bij zogenaamde voldongen feiten. Daar kan de mens weer even verder mee.

Het mooiste beeld dezer dagen was toch Ivo Opstelten in een wit VVD-campagnejasje. Hij stond met wat folders in Den Bosch, Hij wekte de indruk nog niet op de hoogte te zijn van zijn vertrek als minister. Net zoals de hele VVD niet goed op de hoogte is van de walmen van onbeschaamdheid die in alle staten ruikbaar zijn. De grootste onbeschaamdheid kwam van minister Schippers. Zij had de gotspe van het jaar door te stellen dat de VVD ‘..een kunstje was geflikt.’ Je moet maar durven om zo weg te praten van je partij van dubbel declareren, graaien en fraude.

Altijd de bonnetjes bewaren

Ivo1De mens – althans de prototypes – is ouder dan we dachten. De vondst in Ethiopië van een onderkaak dateert ons plots een half miljoen jaar verder terug in de geschiedenis. Onze letterlijke voorlopers moeten zo’n 2,8 miljoen jaar geleden hebben geleefd. De hersenomvang was nog van een chimp en er moest nog wel het nodige aan worden gesleuteld, maar toch: zie homo, zie de mens.

Het is een beetje lullig om van de vondst van een fossiel de overstap te maken naar Ivo Opstelten, ik geef het toe, maar de verleiding was te groot. Misschien wel net zo groot als voor Ivo om de Tweede Kamer, u en mij wat op de mouw te spelden en quatsch uit de mouw te schudden over een bijna verjaarde deal van die andere crime fighter Fredje Teeven. Het is toch net alsof de ene VVD’er de andere dekt.

Een beetje politicus kan zich veel dingen ‘niet herinneren’, maar Ivo heeft ook de bonnetjes en de afschriften niet meer van de deal met Eric H. Dat is toch vreemd voor een minister die moet toezien op het naleven van de wet, U en ik moeten onze bonnetjes en belastingbescheiden ook heel lang keurig laten verkleuren in ordners. Altijd de bonnetjes bewaren. Het is les één. En dan zou Ivo niets kunnen vinden? Het moet niet gekker worden.

Het is geen gelukkig gesternte waaronder premier Rutte zijn aangeschoten VVD moet verkopen in deze verkiezingstijd. De walm van corruptie, de vieze smaak van dubbel declareren, hennepplantages en dan ook nog een beetje liegen tegen de Kamer. Het zou lachwekkend zijn als het niet zo tenenkrommend gênant was. Zou Rutte zijn Ollie B. Bommel durven te offeren om te laten zien dat zijn VVD best schoon schip durft te maken?

Een walm van schandalen

Mark2Premier Rutte vond alle beschuldigingen aan het adres van Mark Verheijen ‘opgeblazen’ en ‘sterk overdreven.’ Inmiddels lijken de dagen van het VVD-kamerlid geteld. Prominente partijgenoten adviseren hem dringend ‘de eer – of wat daarvan over is – aan zichzelf te houden. De nieuwste walm over het ‘om niet’ beschikbaar stellen van de Floriade in Venlo voor een VVD-partijbijeenkomst, doet voor Verheijen de deur dicht.

De stank is inmiddels niet meer te harden. Vreemd dan toch dat Rutte niet keihard ingrijpt en zijn voornaamgenoot de laan niet uitstuurt. Dit is toch bijzonder schadelijk voor de Volkspartij voor Declaraties met de dampen van Jos van Rey in Roermond nog zo vers in de luchtwegen. Wat is dat toch met die VVD? In een stuip schieten bij elke euro die een bijstandsgerechtigde teveel zou hebben gehad, maar zelf vrolijk handen ophouden, dubbel declareren of ander corrupt handelen. Het is een ingeslepen dubbele moraal.

Maar ja, al dat gescharrel en getil bij de VVD is natuurlijk bijzonder klein bier vergeleken bij het duivelse imperium van Frank en Claire Underwood. Vanaf morgen mogen we aanvallen op seizoen 3 van House of Cards. Ik hoop dat ook Mark Verheijen Netflix heeft, kan hij in zijn straks ruime vrije tijd zien hoe je het echt groot aanpakt. Het Parool schreef net al over een leger aan skeletten in de kast, en een hele serie verraders, querulanten en non-valeurs. Dat wordt smullen, dus.

Hemelvaart is een beetje niks

HemelvaartsdagHet is bijna twintig eeuwen her dat Jezus ten hemel voer nadat hij door de kinderen van God niet heel erg netjes was behandeld. De vader-zoon-relatie staat sindsdien op scherp, en vanuit de hemelen hebben we sinds die eerste Hemelvaartsdag nooit meer iets vernomen.

NRC Q noemde Hemelvaart ‘een beetje niks’. Elke feestdag of vrije periode in ons land heeft wel zijn eigen kenmerken en gedrag, maar bij Hemelvaart is het (nog) niks. Een slaperige dag, zonder braderie en hoempapa, voor de een het begin van een kwartet vrije dagen, voor de mokkende ander een dagje vrij en morgen weer buffelen.

Op zo’n niksdag is een rondje langs de mediavelden altijd een stil genot. Nog even over Kieft en coke, over de kuit van Raffie, de verontwaardiging van Estelle, de adonis van Fleur Agema, de te vroeg dood verklaarde Henny Huisman, en de weer herrezen Waylon. Noem dat alles bijeen maar een beetje niks.

Een beetje niks is het in de Amsterdamse politiek. Daar wil maar geen witte rook uit de Stoperaschoorsteen komen voor een nieuw college. Dit gehannes lijkt inmiddels ook al twintig eeuwen te duren en kent vooralsnog slechts verliezers. En slechts zij die in een vlaag van verstandsverbijstering dachten dat VVD en SP best samen kunnen regeren, lijken nu gelijk te krijgen.

D66-hoofdman Jan Paternotte heeft nog enkele dagen om een coalitie in elkaar te draaien. Daarna wacht hem de ontzegging van de formatiebevoegdheid en sterft de landslide van D66 in Amsterdam in alles behalve schoonheid. Het is dus een beetje niks dag, maar voor sommigen is het nu alles of niks.

Europanisch

europa4Wubbo Ockels is dood. Hij is een ster. Wim Kieft was een ster. Hij was bijna dood. Drugs en alcohol. En hoe schijnen de sterren van Europa? Met een opkomst van 1:3 is comateus waarschijnlijk een adequate beschrijving.

We komen er maar niet uit. Voor Europa. Tegen Europa. Tegen dit Europa. Minder Europa. Tegen alles. Nederland verplaatsen uit Europa. Europanisch. Waar gaat het over? Het is zoals de VVD in een ronkende advertentie vandaag zo treffend verwoordde: niet onvoorwaardelijk voor Europa. Waar Europa tegen ons werkt, is de VVD ook tegen. Goh.

De claim van de VVD: stem voor Nederland. Niks Europa. Eigen land eerst. En dat Europa is maar een rare abstractie op afstand, moeilijkdoeners, pennenlikkers, regelneukers, zakkenvullers. Alleen als we er echt iets aan verdienen, dan zijn we voor Europa. Tenzij.

Morgen wordt geen mooie dag. Willem Kieft moet met nog geen € 15 per dag zien rond te komen. Berooid, maar wel clean. De Amsterdamse politiek kibbelt verder als het schoonplein van de voorschoolse opvang.

En Europa wordt geen millimeter populairder. Behalve bij Eritreeërs in Amsterdam, bijvoorbeeld. ‘Europa is toch het paradijs’ is de kop van het hoofdartikel van Het Parool. Daar weten ze wel hoe goed wij het in Europa hebben. Maar zij mogen niet stemmen. Wij wel.

Noord-Korea is er niks bij

d66.mobielMokummert weet wel hoe het zit met de gemeentepolitiek in zijn Amsterdam: ‘Noord-Korea is er niks bij.’ Het was zijn schelle observatie op de site van AT5 van de formatie van het nieuwe stadsbestuur. Winnaar SP blijft aan de kant, verliezers GroenLinks en VVD mogen de flanken van D66 bemannen.

Terwijl Mokum zich indrinkt voor de eerste koningsdag, gaat zeer waarschijnlijk gebeuren wat menigeen maar steeds ‘historisch’ noemt: geen PvdA-deelname aan het hoofdstedelijke stadsbestuur. We run this city heeft bijna 70 jaar gekleefd aan de PvdA. In de recente campagne leek het wel alsof de PvdA eigenhandig ooit die Dam in de Amstel had gelegd.

Voor een republiek viert Amsterdam wel erg uitbundig het jaarlijkse Oranjebal. Elk jaar kopen we weer terug wat we het jaar ervoor verkochten. Elk jaar is Mokum magneet op de provincie die hier graag – met ons – losgaat, gewoon omdat het kan, of beter: moet.

Morgen weer schattig krassende meisjes met viool, eieren gooien, een break dance hier en daar, en ook wij gaan gewapend met optimisme en nog goed speelbare cd’s en dvd’s en slechts één keer gelezen boeken de straat op, hopend op wat handel. Wie kan het niet goed gebruiken?

En intussen in Noord-Korea aan de Amstel? Daar blijven – zo lijkt het – GroenLinks en VVD aan het bewind, en verjaagt D66 de PvdA uit het centrum van de nieuwe coalitie. Andere tijden. Maar een Koninginnedag blijft gewoon een Koningsdag. Het dondert niet wie er regeert. Lang leve de lol.

Humor om te lachen

wilders.30april

Humor om te lachen. Dat is de rel rond de opgestapte Eerste Kamervoorzitter Fred de Graaf. Hij struikelde vannacht over zijn eigen bananenschil. Die schil had hij neergelegd in de Volkskrant waarin hij aangaf Geert Wilders een beetje opzij te hebben geduwd bij de inhulding van Willem-Alexander. Dat was dus niet zo handig.

De humor die zo om te lachen is, is dat De Graaf met zijn geschuif en gekonkel nu juist gepoogd had een plechtigheid ‘..zonder politiek gedoe..’ te regelen. Dat is dus niet helemaal gelukt. Hij werd pijnlijk geraakt door zijn eigen boemerang en ging ten onder in het politieke gedoe. Geert Wilders hoefde niet veel te doen en hard te duwen, en incasseert deze goede vrijdag een fijne overwinning op zijn voormalige vrienden van de VVD die hij nu weer fijntjes weg kan zetten als ‘regenten.’ .

Als ik lid van het Koninklijk Huis was, zou ik me zorgen maken over die De Graaf. Eerder was hij burgemeester van Apeldoorn en toen knalde Karst T. zijn afgetrapte Japanner bijna in de Oranje-tourbus. En nu richt hij door zijn geknutsel en ijdeltuiterig gelek achteraf toch ook weer schade aan en bevlekt op afstand het Koninklijk Huis. Die De Graaf kun je maar beter niet in de buurt hebben. Daar komen ongelukken van.

Van Ruud Lubbers komen al heel lang ongelukken. De oud-premier heeft ziekelijk behoefte aan aandacht en lekt zich een slag in de rondte. Nu weer over vliegbasis Volkel en opgeslagen kernwapens. Lijkt me tijd dat Ruud eens begint aan zijn biografie en al zijn kennis en grote geheimen gestructureerd met ons deelt. Toch het meest benieuwd naar zijn beroddelde affaire met Beatrix. Maar daar hoor je hem dan weer niet over…

Meneer Frits

frits

Meneer Frits. Vroeger was Meneer Frits Meneer Frits Philips, van voorheen de gloeilampenfabriek te Eindhoven. Maar nu is Meneer Frits Meneer Frits Bolkestein, geportretteerd op en in PS van Het Parool in de aanloop naar zijn 80e jaardag later deze week.

Meneer Frits Bolkestein is een heer van stand die slechts in het lijnenspel in het gezicht de 79 is die hij nu nog even is, voor de rest lijkt hij geen spat veranderd, het grijs-witte haar, de licht verwonderd naar buiten getrokken wenkbrauwen, de blik licht neerwaarts, een glimlach die ontwapenend en gereserveerd tegelijk is.

Misschien was Meneer Frits niet één van de grootste politici van de afgelopen decennia, maar wel één van de invloedrijkste, met het kabaal over zijn uitspraken over wat nieuwe Nederlanders mochten en moesten. Hij liep ver voor de troepen uit, maakte zichzelf niet populair, behalve in eigen politieke kring, maar het leek hem niet te deren.

“Ik volg mijn eigen weg als ik een idee heb. Ik aarzel niet om alleen te staan, zelfs helemaal alleen te staan als dat zo uitkomt,” zo verklaart Meester Frits zichzelf. Je ziet hem nog zitten in een Tv-debat begin jaren ’90, licht geërgerd, hoofd wat weggedraaid, wachtend op zijn beurt om nog even haarfijn uit te leggen hoe zijn gewaardeerde collega’s aan tafel het volkomen bij het verkeerde eind hebben.

Meneer Frits wordt donderdag 80, hij is van begin 1933, van net na de machtsgreep van Hitler in Duitsland. Zijn overgrootvader was melkslijter op het Frederiksplein, hij is derde generatie Amsterdammer, hier bij me een stukje om de hoek geboren, Johannes Verhulststraat 194, in toen “doodsaai Zuid.”

Even was Meneer Frits deze week toch weer even Frits Bolkestein, VVD-prominent. Zoals elke politicus in ruste en op leeftijd kon hij het niet laten zich te mengen in de actuele politiek. Hij waarschuwde Mark Rutte voor de laatste keer. In 2017 moest Rutte toch echt wegwezen, richting Brussel, vond ‘De Bolk.’ Een venijnige dolkstoot van een partijcoryfee, of een uitspraak van een Meneer in de politiek die trouw blijft aan zichzelf en niet aarzelt om alleen te staan?

De prullenbak in

Het is crisis. En al lach je als premier nog zo je kaken stuk, niemand wordt er vrolijk van. Steeds breder wordt het gevoel gedeeld dat dit kabinet Rutte 2 niet de aanpak en niet het politieke draagvlak heeft om ons land weer richting tunneluitgang te leiden. Sterker nog: Nederland wordt kapotbezuinigd om het braafste jongetje van de klas te zijn in Brussel waar de ene brand na de andere woedt. Leg het maar eens uit.

Het begon zo leuk. Vette verkiezingswinst voor VVD en PvdA, en dus hup, samen in een kabinet, alsof er nooit een Rutte 1 was, en alsof het ontbreken van een meerderheid in de Eerste Kamer een technische formaliteit was. Hoe euforisch, hoe kortzichtig, hoe dom. In plaats van regeren loopt het kabinet links en rechts te leuren om steun, en dat wordt duur betaald.

Hans Wiegel weet het wel. Dit regeerakkoord, dit vodje, kan zo de prullenbak in. Het Friese rayonhoofd pleit voor een tussenformatie waarbij meer partijen aan boord worden gehesen en het regeren makkelijk wordt, toch fijn in tijden van pest en cholera.Wiegel mengt zich natuurlijk weer op het juiste Wiegelmoment, net nu de peilingen voor de regeerders all time low zijn. Zo gebruik je macht en invloed.

Spanje wordt verscheurd door corruptie en massale werkloosheid, Italië is weer en nog steeds onbestuurbaar, Cyprus wacht een bankrun, in deze heisa is het zelfs voor Geert Wilders lastig om nog iets te schreeuwen. Hij stond op de markt in Spijkenisse – de stad van mijn Middelbare School – om het protest aan te vuren tegen het kabinet. Hij is in breed gezelschap.

Rutte 2 lijkt geen lang leven beschoren, dat is onhandig, maar gevolg van macho-blinde-domheid. Misschien wordt het nog beter, maar komt het ook goed? Slechte peilingen en veel gedonder jagen het enthousiasme al rap een kabinet uit. Wij wordt weer ik en jij. Waar je eerst zocht naar de overeenkomsten en de eigen vrije ruimte, komen nu de tegenstellingen en de afgunst en de jij-bak boven. De prullenbak wacht. Hoe lang nog?

Nogal Wiebes

De gemeenteraadsverkiezingen zijn pas over dik een jaar, maar in Amsterdam is de verkiezingscampagne al begonnen. De eerste klap is een daalder wordt, zo moet de VVD-top hebben gedacht. Wethouder Eric van der Burg is al op het schild gehesen als lijsttrekker, en collega-wethouder Eric Wiebes gaf de eerste kanonschoten af. Het dreigt een leuke campagne te worden met Eric & Eric.

Eric Wiebes is het slimste jongetje van de klas, en van de stad. Er waren loftrompetten tekort om zijn naam te heiligen, en zijn inzichten de hemel in te prijzen. Vriend en vijand liepen met hem weg en met zijn doctrine ‘wat krijg je nu eigenlijk voor je euro.’ Zo hadden ze op het stadhuis nog nooit naar de stad gekeken. En Wiebes kon het gewoon niet laten. Ook op vakantie ging hij in Toscane in zijn hoofd het openbaar vervoer hervormen. Van die Wiebes zouden we nog veel horen. Welnu, dat klopte.

Donderdagavond was De Balie het podium voor Wiebes en voor zijn Idee voor Nederland. De geestelijk leider van de VVD ging vol op het orgel en joeg bij zijn sociaal-democratische coalitiegenoten en zijn sociaal-liberale opponenten het bloed in hoog tempo tot ver achter de nagelriem.

Wiebes richtte zijn pijlen op de schat van de sociaal-democratie, de sociale woningbouw. Voor Wiebes kon dat allemaal wel wat minder. Niks ten nadele van die mensen, maar teveel sociale huurwoningen is niet goed voor de stad, het drukt het stadsinkomen teveel, en het maakt veel interessante buitenstaanders kansloos om een behoorlijk huis te vinden. Teveel sociaal is dus niet zo sociaal, zo is de boodschap van Wiebes, iets met wat je nu precies voor je euro krijgt.

Nogal Wiebes dat iedereen hapte, iedereen schoot in Pavlov, en Wiebes zelf zal zeker zeer genoten hebben. Het uitroken werkt dus prima. Natuurlijk was het a-sociaal en het kon gewoon niet en het was weer typisch VVD op een roze wolk, al die reacties die Wiebes waarschijnlijk al van een kilometer afstand aan had zien komen. Het slimste jongetje, immers. Dus wist hij ook allang dat hij beet had.

Vrienden in het kabinet, maar in Amsterdam wacht een harde strijd, en het lijkt erop dat de VVD kiest voor first strike. De inzet? Wie wordt de grootste partij in Amsterdam. Tot nu was dat het semi-automatische privilege van de PvdA. Maar de VVD voelt zich sterk, is in Den Haag in de lead, en dit lijkt het ideale moment en dus de campagne om te kijken wie in 2014 de lead heeft in Amsterdam. Veel plezier!