Trijntje spelen

Trein2Het zijn mooie beelden. Wim Kok die handgeschreven hartekreetbriefje van minister Netelenbos verscheurt. De NS die zoveel beidt om maar monopolist te blijven dat ze zich er financieel volledig aan vertillen. Het is weer enquêtetijd in Den Haag. Nu het drama van de ontspoorde Fyra. En dan kun je bestuurlijk Nederland weer op zijn aller smalst beleven.

Het had zo mooi kunnen zijn. Een hogesnelheidslijn van Amsterdam naar Brussel. Maar nu heel veel geld later en vele jaren verder rijdt er een gekietelde Intercity van 020 naar Breda. ‘Waar zouden we zijn zonder de trein’, was ooit een campagne van de NS. Nou, simpel, in de verhoorbanken van de enquêtecommissie.

Ik kon het drama gisteravond helaas niet live meemaken, maar ik wist ook alles van een hoog verwachtingspatroon bij die andere trein, onze eigen Trijntje O. , die ons allen liet wenen. Ik zag nog net de aftiteling en hoorde de aangeslagen stem van Cornald Maas die nog iets mompelde over andere culturen en stemgedrag, ofwel: het lag niet aan dat nummer en aan die tot parachute gestreken vuilniszak die voor festivaljurk door moest gaan.

Bij een enquête ligt het ook altijd aan een ander en tasten partijen ook jaren later nog in het duister over het handelen en de motieven van de anderen. De commissie doet niet aan schuldigen zoeken maar aan waarheidsvinding en die zal ook nu weer erg pijnlijk zijn en menigeen in het hemd doen staan. Vraag is wat we leren van dit rare trijntje spelen? Of moet de vraag zijn welk onderwerp hierna enquêtewaardig is? Dan gok ik met de kennis van nu de zorgoverheveling en de pgb’s. Wie biedt er iets anders?

Bezuinigen op excuses

Rutte.straatmuzikantZe hebben dezelfde achternaam, zijn van dezelfde partij, maar deze Rutte heet Arno, binnenhofnar van de VVD en nu eiser van excuses van de kunstsector. De bezuinigingen van toen staatssecretaris Halbe Zijlstra zouden de sector niet hebben gesloopt, maar juist sterker gemaakt, zo meent Rutte stellig.

Het is toch wat vreemd. Eerst er met twee benen invliegen en een kwalijke geur over de kunstsector verspreiden en dan met wat excel sheets, staafdiagrammen en verscherpt stemgeluid ‘aantonen’ dat het allemaal juist halleluja gaat in de kunstsector. Lies, damned lies, and statistics, zo wist Benjamin Disraeli (of Mark Twain) al.

Rutte heeft natuurlijk gelijk dat de bezuinigingen niet de beschaving stopten en het einde der tijden brachten. Maar het hakken en breken nu framen als de wonderkuur waar iedereen zo van opknapt, is een staaltje van volksverlakkerij waar zelfs zeer hongerige honden geen brood van lusten.

Misschien is dit alvast een voorschot op de grote veranderingen (lees toch vooral bezuinigingen) in de zorg die ons wachten. Het kabinet gooit er nu een kwalijk riekende campagne uit dat het eigenlijk allemaal veel beter wordt straks. De kunstsector eerst, nu de zorg, bezuinigen verkopen als winst, ik zie nu al uit naar de parlementaire enquête. Maar dan komt er niemand weg met excuses.