De schaar

Ajax Images Heritage collection, 1966-1974.Hij was een klassieke linkspoot, zijn schaar joeg verdedigers het bos in, zijn voorzetten waren parels, zoals in de eerste Europa Cupfinale die Ajax won, tegen Panathinaikos op Wembley. De schaar, de korte versnelling, de iets afdraaiende voorzet, en Dick van Dijk – hij is al heel lang dood – knikte 1-0 binnen.

Piet Keizer was een buitenspeler en een buitenbeentje, hij was anders dan anderen, zoals ze wel vaker zeggen over die rare linkspoten in het voetbal. Keizer speelde geniale wedstrijden en op andere dagen was hij in geen velden of wegen te bekennen. Grillig, heet dat. Ongrijpbaar. En dat was Piet zeker.

Dat lange lijf, dat grof gebeeldhouwde hoofd, de ellebogen altijd wat raar omhoog, rechte benen als staken, eerder een renpaard dan een rasvoetballer. Maar wat was Keizer goed, samen met Jopie, en met Sjaak op de andere vleugel, de gouden aanval van het Gouden Ajax, en ja, wat is dat al weer heel lang geleden.

Maar Piet had het ook wel een keer gehad met Cruijff, en wilde in zijn plaats aanvoerder zijn en dat werd hij, getuige de foto van Piet met Sandro Mazzola van Inter, de tweede Europa Cupfinale die Ajax won, in 1972. Cruijff had de pest in, zocht ruzie, kreeg die ook en vertrok in 1973 naar Barcelona.

En iets later vertrok Piet ook opeens. Van de ene dag op de andere. Geen zin meer. De pest erin. Ziek van het gezeik van trainers en andere betweters. Hij liet zich heel lang zelden of nooit meer zien in de buurt van gemaaid gras en bromde iedereen uit zijn buurt. Het was mooi geweest. Hij was er klaar mee. En nu is het klaar voor Piet. Het is leeg op links. De oude meester is niet meer, hoe toepasselijk was zijn achternaam. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *