Wat ik je Bram

Bram Moszkowicz is een bijzonder heer, en dat is ‘ie. Hij lijkt me niet bepaald een bekwaam strafpleiter, het lijkt er vooral verdacht veel op dat de power attorney van de Herengracht zijn baan als advocaat vooral ziet en inzet om zijn status van vlotte jongen, lady killer en BN’er meer glans te geven.

Bram Moszkowicz is daarmee dus helemaal van deze tijd. Vorm boven inhoud. Uitstraling boven inzicht. Advocaat boven klant. Waar is toch die goede tijd van gevormde en geslepen en belezen advocaten die graag op de achtergrond bleven, hun zaken kenden en deden, en hun cliënten voor alles stelden?

Ik weet niet of Bram een super ego of een enorm minderwaardigheidscomplex heeft, één van die twee zal het toch wel zijn, maar die zaak heb ik nog niet bij hem aanhangig kunnen maken. Als ik nu moet gokken, dan is het toch het super ego, ijdel, kwebbelziek, licht gekwetst, altijd dreigen, zonder tegenspraak tussen de babbelkonten van RTL Boulevard je stoep schoon spuiten, het is allemaal helemaal van deze tijd.

En ja, soort soort zoekt, dus komen de spotlichtjunks op Bram Moszkovicz af. Niet omdat hij een fantastische track record heeft – who cares? -, maar omdat Bram Bram is, een juridische wonderdokter die exposure garandeert, en dat is waar het om gaat en waar cliënt en pleiter elkaar vinden. Aandacht. Altijd aandacht. Want een dag niet over je geschreven, is een dag eerder bij je maatschappelijke dood.

En wat doen BN’ers? Klagen. Niet over zichzelf, maar over het klimaat in Nederland, het klimaat waarin geen ruimte is voor grote geesten en vrije jongens, waar altijd jaloezie is, en je kop eraf gaat als je anders bent. Ach ja. De zelfrechtvaardiging wordt altijd ontleend aan het neerduwen van het gewone volk dat jou omhoog heeft gestuwd. Wat ik je Bram.

Oh ja, en dan is er nog het tuchtcollege der vakbroeders dat Moszkowicz wil schorsen. Natuurlijk gaf Bram het slechte voorbeeld door op zij eigen zaak niet ter verschijnen. Het kwam hem gisteren in Het Parool op een schrobbering op niveau te staan van Britta Bröhler, advocate-in-bijna-ruste en hoogleraar aan de UvA. Zij vindt dat Moszkowicz de advocatuur schendt. En daar zou ze zo maar eens gelijk in kunnen hebben. ‘You give love a bad name,’ zouden Amerikanen dan zeggen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *