Poppenspel

Hij kreeg het idee voor de serie toen hij las over ingesloten Duitse mijnwerkers die moesten wachten tot de reddingsapparatuur per trein was gearriveerd. Dat moest sneller kunnen, meende Gerry Anderson. En hij bedacht in 1963 de Tv-serie The Thunderbirds en hun International Rescue, de redders van beklemden, en de bestrijders van het grote kwaad. Ik vond het prachtig.

Al weer vele jaren terug zagen mijn kinderen The Thunderbirds, maar na enkele minuten hielden ze het voor gezien. “Papa, wat is hier nu aan?” Ze vonden het maar slome poppen en slechte trucs, zij waren in deze 21e eeuw wel iets geavanceerders en spannenders gewend, en gelijk hadden ze. In de re-run ziet The Thunderbirds er inderdaad uit als een zoldercreatie met wat special effects.

Maar in 1965, toen de serie begon op Tv, zal ik ademloos gekeken hebben naar de lotgevallen van de familie Tracy die met hun geavanceerde techniek, vliegtuigen en raketten een soort klein reddingsleger speelden, echt iets voor kleine jongetjes, en ik zweer dat mij toen nooit opviel hoe harkerig en houterig het toonde. Alles was toen harkerig en met de ogen van nu saai prutswerk, en op z’n best goed bedoeld, maar spannend was het.

Ik moet de serie ooit in zwart-wit hebben gezien, ofschoon de merchandise van Matchbox die het zo goed deed met verjaardagen en Sint natuurlijk in de echte kleuren was. Ik was een tikje jaloers op de jongens die de groene Thunderbirds 2 hadden, een wide-body vliegende raket met een uitschuifbaar laadruim met alles wat die arme Duitse mijnwerkers maar nodig gehad konden hebben.

De serie liep 32 afleveringen in drie jaar, en bereikte lang daarna een soort camp-cult-status, met re-runs op allerlei kabelnetten, en ik zag dat er zelfs Britse postzegels met de Thunderbirds zijn. Van houterig poppenspel tot erfgoed en serieuze status, het kan soms heel raar lopen.

Misschien had hij te lang te dicht op zijn poppen gezeten, of misschien was Gerry Anderson het anderszins ‘een beetje kwijt geraakt.’ Het Parool citeerde hem vandaag over zijn ambivalentie tegenover zijn eigen schepseltjes: “Ik kon alleen maar naar de fouten van de poppen kijken. Ze konden niet eens iets oppakken. Maar wie ben ik dat ik die poppen ga zitten bekritiseren? De hele wereld hield van ze.” Hield? Houdt! Thunderbirds Are Go!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *