A greater good

In een land hier niet zo ver vandaan, sprekend Nederland, was er een grote gezondheidscrisis en dreigde er een economische ramp. Er moest een nationaal noodplan komen, dondert niet met wie en wat het moet kosten.

Die drang en ambitie zijn verdwenen. De economie herstelt zich al, corona is op de vlucht voor Hugo de Jonge, en het Binnenhof kan weer gaan doen wat het Binnenhof doet: staren in de eigen navel en het eigen belang voorrang geven op ‘a greater good.’

Zo was er een premier die een leugenaar bleek, melaats verklaard door iedereen, maar inmiddels weer helemaal opgepoetst om verder te regeren. Met wie, is nog even de vraag.

Die premier en Sigrid Kaag, high ridin’ hoofdrolspeelster in een gordeldrama over een documentaire, gaan nu in alle rust wat houtkoolschetsen zetten voor iets wat misschien zou kunnen lijken op een praatstuk voor een coalitie. Misschien ligt er ergens in augustus iets. U ziet, de ambitie is wat neerwaarts bijgesteld.

Wat een gotspe. De kiezer krijgt de schuld van een gespleten kamer en de politieke partijen zitten als kleuters bij de zandbak bijeen anderen de schuld te geven of toxic te verklaren. Ik wil wel, maar niet met jou. Intussen is het CDA geraakt door een bermbom en zijn de stemverhoudingen van maart op drift.

Maar niks ‘greater good’, niks nieuwe bestuurscultuur, niks macht en tegenmacht, niks nieuwe wind. Het is weer klein, minnetjes, eigenbelang, zoiets als Sywert, maar dan op een nog veel grotere schaal. Fijne vakantie!

 

foto: de Volkskrant

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *