Moddergat

Het kan raar lopen. Zo win je de verkiezingen glansrijk, en zo word je als premier als onbetrouwbaar en leugenaar weggezet. Mark Rutte heeft het lastig. En dat is zacht uitgedrukt. Zijn VVD-achterban is woest, de Telegraaf stookt de vuren voortdurend op, en dan had en heeft hij ook de pret van de staatsecretarissen Verdaas en Weekers. Het houdt niet op. En het houdt niet over.

Rutte is zwaarbeschadigd uit het ‘feest’ van de nivellerende zorgslag gekomen. Een groot deel van zijn achterban vindt hem onbetrouwbaar, zou niet meer op hem stemmen, en vindt dat hij zich in het pak heeft laten naaien door politicus van het jaar Diederik Samsom.

Maar het kan nog erger worden. Nu krijgt Rutte namelijk in de puntschoenen geschoven dat hij niet de waarheid gesproken zou hebben in de Tweede Kamer over wat hij wist en niet wist over het schadedossier van Co Verdaas. En liegen tegen de Kamer is politieke doodzonde nummer één.

Dan is er ook nog Frans Weekers, de staatssecretaris van Financiën die nu plots voro zijn politieke leven moet vechten omdat hij in de putlucht van oud-VVD-senator Jos van Rey terecht is gekomen en de geur van vriendendiensten links en rechts wordt opgesnoven. Misschien minder link dan de zaak-Verdaas, maar het telt wel op in het schadedossier van de premier.

Het kan raar lopen en hard gaan. Zo lach je de hele dag en wijst met een priemende vinger in het grote niets, en nu ruikt iedereen zweet en bloed. Het gezag van de premier is aangetast, dat is zeker. Maar ik denk niet dat hij struikelt en valt. Nu niet. Nog niet. Alhoewel. Het loopt wel vaker raar in de politiek. Een paar maanden geleden was Rutte nog helemaal top. Nu dreigt het grote moddergat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *