Afgefakkeld

Het was voorbij dat het was begonnen. De finish lag voor de start. Het leek zo’n mooie gedachte. De Olympische Spelen na exact een eeuw weer terug in Nederland. Maar het komt er niet van. Het Parool brengt vandaag de reconstructie ‘Hoe het vuur voor 2028 sissend doofde.’

Hugo Logtenberg en Bas Soetenhorst hebben voor Het Parool onder de tapijten van poltiek en sport gekeken en reconstrueren hoe de Olympische ambitie hier in de kabinetsformatie op een achternamiddag effectief de nek om werd gedraaid. Hoe bizar. En hoe ontijdig. Maar dat is de prijs die je betaalt voor bange politiek.

Politiek die naar polls kijkt – dit wil het volk niet – en die in tijden van economische tegenwind niet verder kan kijken dan overmorgen, laat staan naar een serieuze aanloop voor het hoogspringen richting 2028. Ooit gleed Amsterdam keihard uit in het licht van de schijnwerpers, nu ging in de achterkamertjes het licht niet eens aan. Geen risico’s. Geen ambitie.

De reconstructie leest als het bekende verhaal van heel veel belangrijke mannen die vooral niet zoveel met elkaar hebben en willen delen, en heel veel strategen die precies weten hoe het moet, maar feitelijk ook geen pak in het bekende pakje boter trappen. En wie steeds maar praat over een stip op de horizon zal ook nooit Olympische Spelen krijgen.

Het had zo mooi kunnen zijn, honderd jaar na 1928, het had zo’n prachtige puls voor Nederland kunnen zijn, Randstadspelen met Amsterdam als flagship, een internationaal uithangbord en etalage voor onze kennis en kunde, voor onze VOC-mentaliteit zoals de grote pleitbezorger voor de Spelen 2028 Balkenende het zo mooi verwoordde.

Gemiste kans, afgefakkeld voordat het vuur ging branden. Niks VOC-mentaliteit, dus, want dat ging uit van investeringen en risico’s. Hier werd het weggeveegd in een bezuinigingsverhaal. Geen experimenten, geen gedoe. Waarin een voorheen nog wel eens groot land klein kan zijn. Maar straks allemaal weer bierslempend voor de buis terwijl we gewoon eerste rang hadden kunnen zitten. Meedoen is niet belangrijker dan winnen, niet-verliezen is het belangrijkste.