De Boer hij ploegde voort

ajax1918Terwijl Europa in brand stond en de Grote Oorlog nog vijf maanden zou duren, werd Ajax op 9 juni 1918 in Tilburg voor het eerst landskampioen. Willem II werd in eigen huis geklopt met 0-3, en de kampioensploeg – met keeper Jan Smit en de gebroeders Pelser – kreeg een feestelijk onthaal op het Weesperpoortstation. Ik heb niets kunnen vinden over verbouwde treinstellen of openlijke geweldpleging.

De via SWIFT en Blauw Wit bij Ajax terecht gekomen buitenspeler Jan de Natris had de trein naar Tilburg gemist en dus ook de kampioenswedstrijd. Hij werd bestraft met 10 cent boete. Het was niet het laatste incident met de briljante tweebenige dribbelaar en latere international die in de beschrijvingen en de problemen die hij maakte wel vergeleken wordt met Cruyff.

De Natris was ook pleitbezorger van betaald voetbal – het werd hem in de jaren ’20 niet in dank afgenomen – en rond zijn overschrijvingen naar clubs als Vitesse hing een geur van betaling, iets wat toen ten strengste was verboden. Bewezen werd er niets, en later in zijn carrière keerde verloren zoon De Natris zelfs nog terug op het Ajaxnest, de parallel met Cruyff ligt ook daar nogal voor de hand.

Bijna een eeuw terug begon het dus voor Ajax echt, en deze of volgende week voegt Ajax een vierde landskampioenschap op rij toe aan de zo indrukwekkende lijst. Betaald wordt er allang. Het heet niets voor niets betaald voetbal. Maar het is op een schaal die Jan de Natris zich nooit had kunnen voorstellen.

De Boer hij ploegde voort en woekert met de beperkte middelen die Ajax heeft. Want de begroting van Ajax mag er indrukwekkend uitzien, internationaal trap je er geen deuk in een pakje boter mee. In Nederland is Ajax een Griekse held, over de grenzen zullen we ons tevreden moeten stellen met een incidenteel succesje zoals de zege op Barcelona.

Dat overkomt Den Besten

Wie kun je nog geloven? Wie mag je nog vertrouwen? Nu kapt de paus er opeens mee. Te kwetsbare gezondheid. Nou en? We hadden een afspraak. Paus tot de dood ons scheidt. En dan is er een conclaaf, witte rook, en een nieuwe plaatsvervanger van God op aarde. En we zijn allemaal wel eens moe, dat overkomt Den Besten.

Het overkwam ook zomaar Rinda den Besten, wethouder te Utrecht, nou ja, ex-wethouder te Utrecht, net gestopt en binnenkort een prachtige nieuwe baan. Niks mis mee. Zij diende de Domstad zeven jaar, dus dan wil je wel eens wat leuks gaan doen. Vakantie houden, bijvoorbeeld. En daar gebruikt zij de 14.000 euro wachtgeld voor die ze eigenlijk niet nodig heeft en zou moeten willen hebben. Ze heeft immers al een nieuwe baan? Wachtgeld voor wat?

Het excuus van Den Besten was het zelfde wegkomertje: vermoeidheid. Elke week 80 uur gewerkt voor het Utrechtse volk, dus dan mag ik wel eens lekker op vakantie van mijn wachtgeld. ‘Mensen zouden dat wel begrijpen,’ zo liet Den Besten weten. Tsja. Haar partijchef Spekman was er niet van gecharmeerd. Hij was rood aangelopen, maar den Besten vindt het wel best zo. Goed voorbeeld. Lange neus.

Henk Krol (foto) lijkt me niet iemand die snel moe wordt van zichzelf. Integendeel. Henk Krol is vol van Henk Krol. Dat is de brandstof waar politici toch zelden zonder kunnen. En ach, wat is daar mis mee?  Dat ik er moe van word? Pech voor mij. Verder is het vast een hele warme, oprechte en eerlijke man die het goed – wat heet: het beste – voor heeft met een ieder boven de 50. Zo’n groot hart, en dan ook nog Jan Nagel naast je kunnen dulden, van Henk Krol zijn we voorlopig nog niet af. En dat hij moe wordt van dat gezeur over bv’s, en geldstromen, ach, het is allemaal kinnesinne.

Veel mensen zijn moe. Hard gewerkt. Tijd van het jaar. Weer een bank moeten redden. Weer een kind doodgepest. Jan Smit gaat een Engelstalig album opnemen. Er is weinig dat troost biedt. De paus deed dat. Maar die kapt er ook mee. Wat zou God daar nu van vinden? Werkweigering? Contractbreuk? Belediging van het ambt? Of misschien een deal gesloten. Weg zonder bonus. En nog maar kort te leven. Maar voor wie echt gelooft, is dat laatste toch niet echt een straf.