Van God los

jesusiswatchingyouErik van Muiswinkel speelde zo mooi God die de mensen kwam smeken of hij ook nog mee mocht doen: ‘Ik heb het wel allemaal bedacht, weet je.‘ Maar God is dood. En inmiddels niet alleen uit Jorwerd maar uit heel oneindig laagland verdwenen. Toch?

Er keken eerder deze week 3,2 miljoen mensen naar The Passion, met Shrek van Gelder als Pontius Pilatus. Gooi het lijdensverhaal in een modern BN’er-jasje, en je hebt een hit in handen. Of gooi er meer Bach tegenaan, kaartjes voor de Mattheus zijn niet aan te slepen. En dan komt de Volkskrant gisteren doodleuk met de special Hoe God blijft (in tijden van krimp).

Ik schrok me dood. Als je sommige politici moet geloven, dan is Nederland moslimland. Nou, niet dus. We hebben hier – 375 jaar na de Spanjaarden – nog 4.044.000 rooms-katholieken, bijna 2,5 maal zoveel als de protestanten tellen. Hoezo God dood? Hoezo ontkerkt? Het mag allemaal wel minder zijn dan een halve eeuw her, maar we zijn – op papier, in ieder geval – nog steeds een godvrezend volkje achter de duinen.

Waar Kerst een mooie mix werd van licht en de geboorte van Jezus, is Pasen een pracht Gesamtkunstwerk van dood, opstanding, lente, eieren, hazen en meubelboulevards. Van God los, dus. Of zoals Joe Jackson ooit zong: ‘I can sell you anything.’ Waarvan akte.

En Jezus? Die moet toch wel geschrokken zijn van de vijandige houding van zijn mensen. Dat het Christendom later toch zo’n succes zou worden, zal hem toch hebben verbaasd. Misschien hebben ze het daar in de hoge vandaag wel over. Of vieren ze daar geen Pasen?

Koot d’or

Het was weer bal in de Stadsschouwburg. Schrijvend, uitgevend, wederverkopend en ander feestvolk mocht de aftrap van de vandaag uitgeborken Boekenweek vieren. Het was een voorspelbaar zien-en-gezien-worden-parade met een gouden randje. Fokke en Sukke gaven er een mooie twist aan: ‘Alleen maar oude mannen…en lekkere dingen die voorbijgaan.’ 

Hoofd van het Boekenbal was zonder twijfel Kees van Kooten, de schrijver van het boekenweekgeschenk De verrekijker waarin Koot zich na vele jaren afzijdigheid alsnog een keer autobio graaft naar zijn vader. Ben benieuwd.

Hoogtepunt van mijn Boekenbal was dat ik de gouden schrijver – Koot ‘d’or – on the way out tegenkwam op de trap. Mijn avond kon niet meer stuk. En ja, hij is echt van bescheiden lengte, dat kwam niet alleen omdat Wim de Bie zo lang was.

Ik heb Joe Jackson gemist, en Heleen van Royen, maar ik begrijp dat zij in de Wallenbuurt een tijdelijke winkelkraam gaat runnen om haar pennenvruchten direct aan man en vrouw te brengen. Zou dat die zwarte rand uit het Boekenweekthema zijn? Je zou het bijna denken.

Job Cohen had veel geschreven recent, en was er dus ook. Net als Jan Mulder, die op de bank zat, Arthur Japin die frekwent kwiek voorbij hupte, Hanna Bervoets, Remco Campert die al snel rechtsomkeert maakte, en Robert Vuijse en nog heel veel nette mensen, hoewel wij niet hebben meegemaakt hoe het slagveld er rond sluitingstijd heeft uitgezien.