Paul is not dead

PaulMcCHet waren waarschijnlijk dezelfde mensen die ons Ufo’s probeerden te verkopen die het verhaal construeerden dat Paul McCartney was overleden en stilletjes vervangen door een look-a-like. Paul is dead. ‘Bewijs’ was er genoeg voor het complot. De hoesfoto van de LP Abbey Road, Paul’s omgekeerde basgitaar op de hoes van Sgt. Pepper’s, en John Lennon die ‘I buried Paul’ gemompeld zou hebben in een eindgroef. Het was een mooie hype.

Paul McCartney is niet dood. Nog steeds niet. Sterker nog: Sir Paul is springlevend. Volgende week wordt het Beatlesicoon 73, maar op het podium van de Ziggodome speelde hij de jonge God in een show die drie uur duurde en regende van de wereldberoemde hits.

Het was gisteravond voor mij het feest der herkenning, maar het was toch ook dat bijna magische moment dat je de held uit je jonge jaren eindelijk in het wild treft. Ik moet 6 of 7 jaar oud geweest zijn toen ik een singeltje van The Beatles mocht kopen, en ik herinner mij nog dat ik met mijn ouders en mijn broer in Schiedam naar de film Help mocht gaan kijken. Those were the days.

En zo stond ik gisteren op een bijzondere manier naar mijn eigen jeugd te luisteren en vond ik het heerlijk dat een oudere heer van stand de tijd nam en de energie had om mij mee te nemen door zijn hitpaleis en mij weg te laten dromen naar een mooie tijd waarin John, Paul, George en Ringo de grootste helden op aarde waren. Maybe I’m Amazed…