On the Road Again

Ik had beide boeken voor mijn verjaardag gekregen, maar aangezien mijn koop- en verzamelwoede niet helemaal gelijke tred houdt met mijn leessnelheid, was ik nog steeds maar niet kunnen beginnen aan de dubbelslag Reizen met Charley van John Steinbeck, en Reizen zonder John van Geert Mak. Nu is er eindelijk het startschot, en Steinbeck is op weg.

Reizen met Charley is het verslag van een reis van zo’n 15.000 kilometer die Nobelprijswinnaar Steinbeck begin jaren ’60 maakte door de V.S. Hij vond dat hij zogenaamd veel wist van zijn land, maar dat hij het meeste nooit echt had gezien of meegemaakt, en nodig zichzelf moest voeden en bijtanken. Dus liet hij een mobile home maken en ging er met zijn bijzondere Franse poedel Charley op uit, van Long Island naar de Pacific, en via het Zuiden weer terug naar New York.

Ik ben net begonnen met Reizen met Charley – dat overigens begint met de tropische storm Donna, een vroege voorloper van Sandy, die over New York en Long Island raast – maar ik kan mij nu al voorstellen hoe Steinbeck in een voor hem enorm veranderd land moet hebben gereisd. Zijn grote boeken speelden toch vooral in een eerdere tijd, de tijd voor het de grote welvaart en het enorme consumentisme. Benieuwd hoe het Steinbeck vergaat.

Een halve eeuw later is het onze chroniqueur Geert Mak die On the Road Again is en Steinbeck achterna is gereisd om te zien wat er nog van Steinbecks Amerika over was en hoe het enorme land in een halve eeuw was veranderd. Net als Steinbeck is Mak op zoek naar Amerika, naar wat mensen drijft en bezighoudt, en wat er nog er nog over is van het ook door Bruce Springsteen bezongen Promised Land.

De eerste 50 pagina’s van Steinbecks boek lezen heel fijn en maken nieuwsgierig naar zijn verdere trip, belevenissen en ontmoetingen, al was het maar dat ik eigenlijk allereerst gewoon geïnteresseerd was in Maks nieuwe boek en daar graag aan wilde beginnen. Maar daarvoor moest Steinbeck dus eerst gelezen, dat is de logische volgorde. Dus liggen er weer de nodige honderden pagina’s stil naar me te lonken.

Het zal mijn fascinatie met de V.S. zijn die mij ook weer door deze boeken heen drijft. Het is het land van mijn jeugd, een jeugd die zo’n beetje begon toen Steinbeck de sleutel omdraaide in Rocicante, zijn mobile home. Ik ben grootgebracht met Amerikaanse films, TV-series, boeken, muziek, en de fascinatie van auto’s als slagschepen, diners, highways en een land waar alles was en leek te kunnen. Dat land bestond nooit, maar had er een tijdje alle trekken van. Steinbeck heeft ze gezien en beleefd, Mak al veel minder, zo vrees ik.