Het persoonlijke politiek

Samsom.gezin

Guillaume Zarka. Ik kende hem niet. Maar nu wel, dankzij de Telegraaf. Want in de grootste krant van Nederland mag deze Parijse zakenman de lakens even terugslaan over de korte relatie die hij had met Sylvie Meis, ook wel bekend als Sylvie van der Vaart.

De puissant rijke patser patst hoe hij Sylvie binnen twee minuten in bed kreeg, maar vooral over hoe leeg en triest ze is, niets kan en niets wil. Wij smullen er danig van, dank. Net als van haar Raffie van der Vaart die het inmiddels doet met de ex van zijn ex-collega Khalid Bhoularouz. Geruchten over een zwangerschap van de nieuwe vlam van Van der Vaart (de ex-vriendin van Sylvie, om het intiem te houden) werden weersproken. ‘Maar we werken er hard aan’, was de geruststellende en erg beeldende mededeling.

Zo. Dan bent u even bij. Verbaasd bent u natuurlijk niet dat al dat gedoe en gehannes tig websites siert. We smullen ons suf van het relatieleed van derden. Hoe meer ziekte en ellende, hoe leuker, zeker voor de media zelf. En medelijden hebben we niet. Het leven van onze sterren – hoe matig ze ook schijnen – is openbaar kunstbezit.

Voor politici ligt dat anders. Of lag dat anders. Ruud Lubbers had altijd wel een stewardess in de bezemkast, maar dat werd als politiek irrelevant beschouwd, en dus werd er niet over geschreven. Wie herinnert zich niet de woedende Wouter Bos die zelfs naar de rechter stapte om privacy voor hem en zijn gezin te eisen?

Vorig jaar gooide Diederik Samsom zijn gezin in de verkiezingsstrijd. Het leek erg Amerikaans – dictators zijn er ook deel op, by the way – en het leek vooral bedoeld om de voormalig Greenpeace-activist als betrouwbare hoeksteenpoliticus te positioneren. Een pak en een das erbij, en Samsom was niet meer de onderscheiden van zijn beroepsgenoten. En: kassa.

Maar nu backfired deze ideale echtgenootstrategie nu Samsom het volk wereldkundig heeft gemaakt van zijn scheiding en hoe triest dat allemaal is. Daar ga je dan. Eerst je gezin in de schijnwerpers gooien om je eigen geloofwaardigheid op te krikken en nu ligt je gezin overal op straat en mogen je kinderen uitleggen dat je echt niks met je voorlichtster hebt.

Samsom maakte het persoonlijke politiek, zijn kinderen tot zijn inspirerende drijfveren. Tsja. Het lijkt mij een grote persoonlijke inschattingsfout om je gezin in te zetten voor eigen gewin. Dat maakt je niet geloofwaardiger, maar juist een politicus die alles lijkt te doen om de gunst van de kiezer te winnen. Bij de stembus vorig jaar slaagde hij nog. En omdat hij toen een grote inschattingsfout maakte, ligt nu ook zijn scheiding op straat. Pijnlijk, inderdaad.

Humor om te lachen

wilders.30april

Humor om te lachen. Dat is de rel rond de opgestapte Eerste Kamervoorzitter Fred de Graaf. Hij struikelde vannacht over zijn eigen bananenschil. Die schil had hij neergelegd in de Volkskrant waarin hij aangaf Geert Wilders een beetje opzij te hebben geduwd bij de inhulding van Willem-Alexander. Dat was dus niet zo handig.

De humor die zo om te lachen is, is dat De Graaf met zijn geschuif en gekonkel nu juist gepoogd had een plechtigheid ‘..zonder politiek gedoe..’ te regelen. Dat is dus niet helemaal gelukt. Hij werd pijnlijk geraakt door zijn eigen boemerang en ging ten onder in het politieke gedoe. Geert Wilders hoefde niet veel te doen en hard te duwen, en incasseert deze goede vrijdag een fijne overwinning op zijn voormalige vrienden van de VVD die hij nu weer fijntjes weg kan zetten als ‘regenten.’ .

Als ik lid van het Koninklijk Huis was, zou ik me zorgen maken over die De Graaf. Eerder was hij burgemeester van Apeldoorn en toen knalde Karst T. zijn afgetrapte Japanner bijna in de Oranje-tourbus. En nu richt hij door zijn geknutsel en ijdeltuiterig gelek achteraf toch ook weer schade aan en bevlekt op afstand het Koninklijk Huis. Die De Graaf kun je maar beter niet in de buurt hebben. Daar komen ongelukken van.

Van Ruud Lubbers komen al heel lang ongelukken. De oud-premier heeft ziekelijk behoefte aan aandacht en lekt zich een slag in de rondte. Nu weer over vliegbasis Volkel en opgeslagen kernwapens. Lijkt me tijd dat Ruud eens begint aan zijn biografie en al zijn kennis en grote geheimen gestructureerd met ons deelt. Toch het meest benieuwd naar zijn beroddelde affaire met Beatrix. Maar daar hoor je hem dan weer niet over…

Het spleetje van Ruud

Zoals Ajax recordhouder landskampioenschappen is, zo is Ruud Lubbers kampioen langstzittende premier. Lubbers regeerde ons zo lang, dat hij er helemaal matteklap van werd. Deze week was zijn zoveelste finest hour. De voormalig vertrouweling van onze vorstin klapte helemaal uit de school. Onder het motto: het is natuurlijk erg dat onze vorstin afstand doet, maar het zou nog veel erger zijn als ik dan in de vergetelheid zou raken.

Ruud. Tuteretuut. Prachtig geparodieerd door André van Duin. De minuut van Ruud. En er was ook het spleetje van Ruud, de grote politieke ruimte tussen zijn centrum- democratische voortanden. Ruud Lubbers was een echte macher, een ondernemer, een poetser in plaats van luller, maar lullen kon hij ook als de beste, en liefst en bij voorkeur in raadsels en onuitwarbare tekstkluwen waar kop aan leek, maar staart standaard ontbrak. Een echte CDA’er, ik hoor het u zeggen.

Ruud had een broer, en die deugde niet, maar om Ruud bleef ook altijd een geurtje hangen van handige jongen en nooit het achterste van de tong. En er was de langlopende roddel dat hij met die wildgroeiende wenkbrauwen iets had met zij met dat stijfgespoten haar, iets dat iets verder ging dan adviseren en thee drinken. Maar daar hoorde ik hem dan weer niet over deze week.

Ruud lekte dat het een lieve lust was. Over hij en Juliana. En hij en Beatrix. En hoe – als je 1+1 slim optelde – onze Ruud Lubbers toch eigenlijk de architect was van dit komende koningsschap en mooie combi WA-Maxima. Dat we dat dus maar even heel goed weten. Zoals de Volkskrant samenvattend mooi pende, we hebben Maxima aan Lubbers te danken.

Fijn zo´n praatpaal en vertrouweling. Je hebt je koninklijke billen nog niet gelicht, of daar is Ruud full blown om dat al te vertellen wat nu juist altijd het geheim van de monarchie moest blijven, het gezegde dat ongezegd was en zou blijven. Hij is fijn.

Over billen gesproken. Daar zou Ruud vaak de hand in hebben gehad. Het kostte hem de kop bij UNHCR. Misschien voedde dat ook nog wel de roddels over zijn koninklijk vergrijpen, jammer dat hij daarover nu niets te melden heeft, dat interesseert mij echt vele malen meer dan of hij ooit Juliana iets aardigs heeft ingefluisterd over de komende koning. Boeit niet En dan zie je maar weer hoe onbetrouwbaar die Lubbers is.