Bill de tuinman

Op de Vijzelgracht werd ik gisteren met hoge snelheid gepasseerd door een kleine colonne grote auto’s en motoragenten met zwaailicht. Het duurde een fractie voordat de quarter viel: Bill Clinton is in town. En zo had ik Bill in een flits even helemaal voor mezelf, en gratis, in plaats van de € 495,- voor een kaartje op De 24 uur van de Reclame waar Clinton de geesten en tongen kos kwam maken.

William Jefferson Clinton. Fenomeen van beroep. Ex-president van de Verenigde Staten, en dus zijn hele leven nog recht op de aanspreektitel Mr. President. The Come Back Kid. Geprezen en verguisd, en met altijd nog Monica Lewinsky in zijn spermaspoor.

Op zomervakantie las ik het fascinerende boek Survivor van John F. Harris over de acht jaar van Clinton in The White House. Een beeldend en krachtig boek over een fascinerende en magnetiserende man, een politieke Houdini die politiek ademt en leeft, een kat met zeker zeven levens.

Hij oogtinmiddels wel wat ouder, en ook wel wat breekbaar. Maar geef Clinton een podium en een  publiek, en er gebeurt wat. Hell breaks lose. Wie zijn speech op de Democratische Conventie niet zag: shame on you. Zo vertel je een verhaal, zo sleep je mensen mee, zo vertel je zoveel met zo weinig woorden. En altijd weer die handen, de vingers, het wijzen, sturen en duiden.

Gisteren was Bill Clinton in Amsterdam. Opnieuw. Hij wordt nog eens vaste gast. Gisteren was hij key note speaker op De 24 uur van de Reclame. En ook daar gaf Mr. President weer waar voor zijn dure geld, een tonnetje of 1,5 zeker wel.

Clinton hoeft zo niet bang te zijn dat hij politiek in de vergetelheid valt. De geruchten over een nieuwe run for president van Hillary blijven gonzen. In 2016 is Obrama in ieder geval uit de weg. Maar is Hillary dan het antwoord? En zou Bill dan de First Man van de first First Lady kunnen worden. De ex-president terug in The White House. Bill de tuinman. Of de meesturende ex-president. Zouden de Amerikanen dat graag zien?