Frans Slimmermans

timmermans_novum_freek_van_den_berg_hqHet was de week van Frans Timmermans. Net als vorige week. En de week daarvoor. Het is al weken de week van Frans Timmermans. Sinds de aanslag op vlucht MH-17 is Frans Timmermans gepromoveerd tot het geweten van een aangevallen natie en tot één van de populairste politici van ons land. Hij verdiende zelfs een transfer naar Brussel.

Frans Timmermans is echter ook wel heel veel Frans Timmermans. Er komt wel wat binnen. Hij is slim, geleerd, ambitieus en zit hoog in de ijdelheidsboom. Juist die ijdelheid brak hem deze week op toen hij bij Pauw een wedstrijd verplassen aanging met de presentator van naam en hij door al zijn zelf zo zorgvuldig gebouwde porselein heenderde. En dus viel heel Den Haag op zijn afscheidsdag keihard over hem heen.

Frans Timmermans is weer terug op aarde. Heel de wereld leek van hem te houden toen hij de VN toesprak. Hij werd het gezicht van ontredderd en treurende Nederland. Hij stond op en zou niet rusten voordat er recht was gedaan en de daders gestraft. Het was goed. En het was mooi zolang het duurde. Maar niets menselijks is hem vreemd.

Hij leek wel even zijn eigen Babylonische spraakverwarring toen hij als een Frans Slimmermans een one-man-show met zeven talen gaf in het Europees Parlement. Van minister van weinig buitenlandse zaken is hij nu plots de tweede man van Europa. Hij zal glimmen. Hij is trots. Maar hopelijk heeft hij geleerd dat je met alle mooie woorden en imponerende daden zelf je grootste vijand kunt zijn. En dat geloofwaardigheid maar een dunne lijn is waar je snel over struikelt.