Het weer weer

weerbrilHet weer. Altijd het weer. Weer het weer. We hebben het er altijd over. Geen gesprek zonder het weer. Weer fascineert ons mateloos. We klagen, piepen, zuchten en steunen, maar we kunnen echt niet zonder. En we hopen altijd maar op beter. Tegen beter weten in. Hoewel, dezer dagen moest er plots een Hitteplan in werking. Er kwam tropisch weer van ongekende proporties op ons af.

Mooi niet. Natuurlijk niet. Het was en is wel warm, maar een ongekende nationale ramp wil het maar niet worden. Het is een trend. Dreigen. Met Code Geel of Rood. Met een Hitteplan. Uitdrogende ouderen. Huidkanker. Die weermannen en -vrouwen jagen ons op in jacht op nieuwe hitterecords en tegelijk worden ze onze guru’s, de brengers van het goede nieuws of de volgende meteorologische ramp.

Het weer weer. Het gaat er altijd over. Waarschijnlijk omdat we er niets aan kunnen doen. Het weer is het weer. Het overkomt ons. We staan er bij en kijken er naar. Het weer heeft ons volkje gevormd. We klagen graag, en hebben genoeg om te klagen. Zo lekker is het weer hier niet. Veel tegenwind en fikse buien. Vandaar dat we ook zo gek worden van zo’n aangekondigde hittegolf. Nederland in rep en roer.

Maar hoe dan ook. Volgens mij hebben de Grieken veel meer behoefte aan een Hitteplan dan wij. Het klimaat tussen Brussel en Athene komt nu tot een kookpunt. En wie snapt nog hoe zit en verder moet? Verrassend vandaag was het artikel van Yvonne Hofs in de Volkskrant waarin zij aangeeft dat Geert Wilders gelijk heeft over de euro. Politiek nog incorrect, maar het is net als met het weer: het kan zomaar omslaan.

Gekke Henkie

Henk-Krol

Geert Wilders noemde recent D 66-captain Alexander Pechtold een ‘miezerig mannetje.’ Nu kun je van Pechtold veel zeggen, maar het is geen miezerig mannetje. Henk Krol wel. Heel miezerig. Heel naar. Dus wat een vreugde hedenochtend toen bleek dat het uithangbord van 50+ uit de Tweede Kamer vertrekt. Vlaggen uit.

Je hebt miezerige mannetjes, en types die totaal niet deugen. Types als Henk Krol, dus. Een buiten-categorie-glij-jodukus, dol op zichzelf, en onbetrouwbaar tot zijn pensioen en lang daarna. De valsheid wappert je tegemoet, en zo ging ook zijn afscheid in schande, het waren die anderen en zijn ´vijanden´ hadden nu dus ´gewonnen´. Ach ja. Ach gut. Zout op.

Gekke Henkie. En dat is weer niet zo gek. Want Henkie Krol van de ouderenzorg is geboren op 1 april. Het kan geen toeval zijn. Wonderbaarlijk toch dat zoveel mensen op deze mafkoker stemden. Maar goed, ik las net weer een mooi verhaal dat mensen helemaal niet zo rationeel zijn en niet altijd het beste voor zichzelf kiezen.

De politiek blijft een aantrekkelijk speelveld voor would be types en derderangs opportunisten – type autoverkopers en colporteurs – die allemaal alleen maar doelgroepen kunnen denken en gaten zien waar zij in moeten springen, vooral of uitsluitend ter meerdere eer en glorie van zichzelf.

Tien minuten nadat ik vanochtend vroeg van het afscheid van Krol hoorde, scheurde de hemel open en donderde en flitste het in de vijfde versnelling. Het was God die zag dat het goed was zo, en die de volgende Henkie Krollen waarschuwde om niet in de voetsporen van deze pensioenfraudeur te stappen.

De prullenbak in

Het is crisis. En al lach je als premier nog zo je kaken stuk, niemand wordt er vrolijk van. Steeds breder wordt het gevoel gedeeld dat dit kabinet Rutte 2 niet de aanpak en niet het politieke draagvlak heeft om ons land weer richting tunneluitgang te leiden. Sterker nog: Nederland wordt kapotbezuinigd om het braafste jongetje van de klas te zijn in Brussel waar de ene brand na de andere woedt. Leg het maar eens uit.

Het begon zo leuk. Vette verkiezingswinst voor VVD en PvdA, en dus hup, samen in een kabinet, alsof er nooit een Rutte 1 was, en alsof het ontbreken van een meerderheid in de Eerste Kamer een technische formaliteit was. Hoe euforisch, hoe kortzichtig, hoe dom. In plaats van regeren loopt het kabinet links en rechts te leuren om steun, en dat wordt duur betaald.

Hans Wiegel weet het wel. Dit regeerakkoord, dit vodje, kan zo de prullenbak in. Het Friese rayonhoofd pleit voor een tussenformatie waarbij meer partijen aan boord worden gehesen en het regeren makkelijk wordt, toch fijn in tijden van pest en cholera.Wiegel mengt zich natuurlijk weer op het juiste Wiegelmoment, net nu de peilingen voor de regeerders all time low zijn. Zo gebruik je macht en invloed.

Spanje wordt verscheurd door corruptie en massale werkloosheid, Italië is weer en nog steeds onbestuurbaar, Cyprus wacht een bankrun, in deze heisa is het zelfs voor Geert Wilders lastig om nog iets te schreeuwen. Hij stond op de markt in Spijkenisse – de stad van mijn Middelbare School – om het protest aan te vuren tegen het kabinet. Hij is in breed gezelschap.

Rutte 2 lijkt geen lang leven beschoren, dat is onhandig, maar gevolg van macho-blinde-domheid. Misschien wordt het nog beter, maar komt het ook goed? Slechte peilingen en veel gedonder jagen het enthousiasme al rap een kabinet uit. Wij wordt weer ik en jij. Waar je eerst zocht naar de overeenkomsten en de eigen vrije ruimte, komen nu de tegenstellingen en de afgunst en de jij-bak boven. De prullenbak wacht. Hoe lang nog?

The Times They Are a-Changin’

Bob Dylan wist het in 1964 al: er komen andere tijden. De classic van Dylan leek wel een profetisch nummer over wat zou veranderen en waarom je daar maar beter deel van uit kon maken. Ik moest er aan denken toen ik in Het Parool vanavond las over het werven van Nederlands cabinepersoneel, piloten en technici door de nieuwe luchtvaartreuzen Emirates en Qatar Airways.

Het zijn met recht echt andere tijden. Want toen Dylan in New York zijn toekomstbeeld verdichtte, kwamen in Nederland gastarbeiders uit Spanje, Portugal en Italië om hier het werk te doen waar wij niet zo’n zin meer in hadden.

Wij werden rijk, en konden het ons veroorloven om anderen ons werk te laten doen. En toch werden we nog rijker. Tot de wal het schip keerde. Het rijke Westen wordt nu links en rechts ingehaald door wat wij nog wat weifelend opkomende naties noemen.

Het is schrikken, het is wennen, maar het is the way of the world. Grenzen staan wagenwijd open, wat de Wildersen waar ook ter wereld willen, en Nederland wordt nooit meer Het Dorp van Wim Sonneveld. Godzijdank. Dat is finito. Basta. En Nederlanders (m/v) worden nu de nieuwe gastarbeiders. Zo gaat het. In de Britse horeca werken voornamelijk Polen. Deep Throat in All The President’s Men zag het geheel juist: ‘Just follow the money.’

De zandbakvliegtuigmaatschappijen (sorry..) betalen goed. Netto vliegt er meer in je zak. Maar je moet er wel gaan wonen. In Dubai. Met twee of drie op een kamer. En minder rust, en harder werken. En in de zomer 50 graden.

But it’s a job. En daar hebben ze er veel van te vergeven. Want waar wij hakken, snijden en bezuinigen, rolt daar het ene na het andere nieuwe vliegtuig op de startbaan. De dikste dubbeldekker, de A380. Andere tijden. Andere werkplekken. Nieuwe economische verhoudingen. Adapt or die.