Gebrek aan autoriteit

Hein.BalkenendenormHet heette de Balkenendenorm. Nu is het de Wet normering topinkomens. En keer op keer is daar weer gedonder over. Balkenende is allang weg van zijn eigen norm met 2,5 keer Balkenende voor Balkenende. Nee, het zijn de uitzonderingen die telkens weer worden gemaakt en zo de norm lijken. Zoals nu voor de nieuwe directeur van Autoriteit Financiële Markten, Femke de Vries.

De Vries is natuurlijk weer zo bijzonder en zo bijzonder geschikt dat zij € 40.000 mag plussen boven de genormeerde topinkomens. Het is de individuele uitzondering die gemaakt mag worden binnen de wet. En dus is er geen wet van Meden en Pezen, maar eigenlijk niet meer dan een regeling waaraan voldaan kan – niet moet – worden. Niet gek dat er dan dus elke keer weer gelazer over is. Gebrek aan autoriteit en duidelijkheid.

Maar ach, het valt allemaal in het bijna-niet bij Joris Luyendijk zijn zoektocht in de Londense City naar het hoe en wie en wat van de bankencrisis. Ik ben zowat de laatste die zijn Dit kan niet waar zijn las en bij mij beklijft het gevoel dat er een enorm monster rondwaart dat bij fail de wereld zo ongeveer kan laten stoppen met draaien. Die dreiging is zo groot dat we er niets mee kunnen. Niet zo gek, we kunnen al niet eens zo’n op het oog simpele Balkenendenorm duidelijk en eenduidig tot wet verheffen en ons er ook aan houden.

En om aan te tonen hoe kwetsbaar we zijn is er de beursnedergang deze week en de vele boze en tranende Chinezen die slechts waren opgegroeid met voorwaarts, vooruitgang en groei. Die zien nu veel van hun geld verdampen omdat de groei wat afremt in het grote rijk der Mandarijnen. Dit kan niet waar zijn, dachten de Chinezen, maar dan hadden ze Luyendijk maar moeten lezen.