A Day in the Life

Beatles6 Juni. Herdenkingsdag. Van D-Day. De invasie in Normandië in 1944 en het begin van het einde voor Hitler-Duitsland. En B-Day. De invasie van The Beatles in 1964 op Nederlandse bodem, de rondvaart door de Amsterdamse grachten, en hun concert in de veilinghal van – jawel – Blokker. Those were the days.

Vroeger was je voor The Beatles of voor The Stones. Een soort Ajax – Feyenoord. The Fab Four verloor de wedstrijd wie het langste meegaat. Zo rond 1970 was het gedaan met The Beatles, en – zo blijkt – toen begonnen de Stones pas warm te draaien. Want ruim een halve eeuw na Time is on my Side is de tijd inderdaad nog on their side en staan de Britse veteranen straks voor een miljoen of 2 op Pinkpop.

Het was pijnlijk en grappig gillende bijna-bejaarden op Maastricht-Aachen Airport gisteren toen de 737 van The Stones er landde. Er was in een halve eeuw niets veranderd. Alleen was iedereen ouder geworden. Jan Smeets is dat ook. The Godfather van Pinkpop is nu ook bijna 70, maar still going strong. Voor hem is het morgen veel meer dan A Day in the Life. Het moet voor hem een fantastisch hoogtepunt zijn.

In 1964 in die Amsterdamse grachten waren The Beatles vriendelijk en benaderbaar en Holland was braafjes zwart-wit. Een halve eeuw later zijn hun rivalen – ooit de neefjes van de duivel – nu de brave mannen die rustig in hun Limburgse kasteelhotel wachten op de aankondiging door Jan Smeets. It’s Only Rock ‘n  Roll, but They Like it…