Wim Kok B.V.

rutte.saab

Het Kabinet Rutte II bezuinigt zich een slag in de rondte, maar wil wel graag dat u en ik het geld eens lekker laten rollen. Daar zou de economie zomaar van op kunnen knappen. Het klinkt leuk. Maar hoe zitten de dames en heren politici er zelf eigenlijk in? Lopen die nu de deur plat bij IKEA, Gamma, Keukenkampioen en de VW-dealer of boeken ze een wild weekendje Des Indes? Nou, niet bepaald.

Practice what you reach, noemen de Amerikanen dat, en wij zeggen dan: geef het goede voorbeeld. Maar zo werkt de politiek niet. Daar roep je het een, en doe je het ander. Rutte wil graag dat we nieuwe een nieuwe auto kopen, maar hij rijdt zelf vrolijk rond in een prehistorische Saab. Met zijn inkomen en status zou hij wel eens wat rianter kunnen gaan wonen, maar hij piekert er niet over om zijn uitvergrote studentenkamer op te zeggen. Tsja. Dat schiet niet op.

Uit het alleraardigste stukje van Margreet van Beem in Het Parool leren we ook dat zijn collega-bewindslieden niet echt met geld zijn gaan smijten na de oproepen van Rutte en Samsom. Geen sloep, geen tweede huis, geen nieuwe keuken. Dijsselbloem en Samsom hebben wat hypotheekschuld afgelost, en Melanie Schultz is vooral aan het consuminderen. Staatssecretaris Jetta Klijnsma was wel solidair met het volk. Zij kocht een splinternieuwe rode fiets, hopelijk zo’n degelijke Nederlandse.

Lekker is dat. Roeptoeteren. Belletje trekken. Het is toch wel schamel en beschamend. Met een inkomen van rond de € 144.000 zou de graag stappende vrijgezel Rutte met gemak een flink aantal ruggen kunnen stukslaan voor een nieuw(e)re Saab of een fijne woning op stand. Maar ja, het kan eigenlijk geen toeval zijn dat Rutte zijn Saab braaf in onderhoud heeft bij Garage Wim Kok te Den Haag.

Je zou bijna denken dat Rutte die garage puur op de naam heeft uitgekozen. Geintje. Mijn auto is in onderhoud bij Wim Kok. Sociaaldemocratisch sleutelen. Braaf, degelijk, zuinig en niet te duur. Lachen. Kok keurt periodiek Rutte. Zoals PvdA en VVD elkaar constant keuren en de nieren proeven. Maar tot grootse en meeslepende geldsmijterij leidt het maar niet. De echte – die andere – Wim Kok zou de oproep daartoe ook nooit hebben gedaan. Hij was van het zuinige land, van tut-tut-ho-ho-rustig-aan. Conclusie? Van die Rutte hoeven we het niet te hebben voor ons economisch herstel. Krent.

Megalomania

Vakbondsjongens in vastgoed. Het bleek geen gelukkig huwelijk. Dus hebben ‘we’ nu met z’n allen SNS gekocht. Voor slechts € 3,7 miljard. Als de bank was omgedonderd, had het ‘ons’ een miljard of 5 gekost. Dus moesten we niet zeuren over deze staatsaankoop, meende Diederik Samsom, anders zou er nog verder gehakt moeten worden in de zorg. Boodschap: wij weten wel wat goed voor u is. I can sell you anything.

Maar goed, daar gingen we dus weer. Iedereen verontwaardigd, boos, in de gordijnen, en dat het nu afgelopen moet zijn, maar echt iets doen om de banken echt aan te pakken, forget it. Obama liet het ook voor open doel liggen in 2008, dus laten we niet teveel van onszelf verwachten. En intussen spookt de megalomania om ons heen.

Bankieren lijkt me makkelijk. Iets meer verdienen aan uitlenen dan aan inlenen, dan heb je een prettig positief saldo, en kan iedereen keurig om vijf uur naar huis. Zoals vroeger. Zoals vroeger ook bij woningcorporaties. Maar die moesten ook mee met hun tijd. Met Erik Staal. En andere megalomanen die hun psychopatie mogen uitleven op de goede collectieve zaak.

Tekstschrijver en columnist Jan Bennink vroeg zich vanochtend in de Volkskrant af waarom we niet gewapend met de riek naar het Binnenhof trekken, of de SNS-burelen brandschatten. Waarschijnlijk gaat het ons nog niet slecht genoeg. Zijn miljarden op een bierviltje een abstractie. Zijn zorgkortingen nu eenmaal noodzakelijk. En moet een nieuwe SNS-directeur 5,5 ton verdienen, want anders krijg je maar gekken aan het roer. Zoiets.

Wij moeten kunnen rekenen op een overheid die zich inspant voor het collectief, die toezicht houdt en regels handhaaft, en op tijd zegt als genoeg genoeg is. Die zelf een voorbeeldfunctie wil en opeist, en dus niet alleen op korte termijn kort waar het pijn doet en slechts op lange termijn bereid is kritisch te kijken naar hen die teveel krijgen uit ons gemeenschappelijke spaarvarken. Een bestuurlijk systeem waarin een bijna verwaarloosbare minderheid elkaar op basis van clubkleuren banen en rugdekking biedt, gaat ten onder aan incest.

SNS is gered. Er was nog geld genoeg om de klanten paginagroot te danken voor het vertrouwen dat zo mateloos werd beschaamd. Hoe cynisch kun je zijn? Voor een megalomaan is het een koud kunstje. En morgen doet hij het weer. Gewoon, omdat het kan. In het Engels is megolomanie heel mooi omschreven: megalomania is a psychopathological disorder characterized by delusional fantasies of power, relevance, or omnipotence.