Guus wil naar huus

HiddinkHet recente staatsbezoek aan Zuid-Korea gaf wel even aan hoe de verhoudingen liggen in ons land. Niet vorst en vorstin stalen de show, maar Guus Hiddink, de echte baas van Oranje. Voor zolang het duurt. Want Guus mag mateloos populair zijn in Zuid-Korea, hier in het thuisland klinkt de hele dag het geluid van kettingzagen.

Het is geen gelukkig huwelijk tussen het Nederlands Elftal en Guus. In één van de op papier eenvoudigste kwalificatiepoules voor het Ek 2016, moet Oranje nu zo ongeveer alles winnen om kwalificatie nog af te kunnen dwingen. Van de vijf wedstrijden onder Hiddink verloor Oranje er vier. Dus is nu plots het B-potje vanavond tegen Letland van levensbelang.

Guus heeft zijn positie dus maar op scherp gezet. Als Oranje niet wint van de Letten, dan stapt Hiddink op. Puh. Wat een lef. Alsof hij er niet ook gewoon uit zou vliegen dan. Maar hoe dan ook: het lijkt hem ook wel goed uit te komen zo’n vroeg vertrek. De oude vos lijkt zijn streken kwijt te zijn en zijn trucendoos van weleer lijkt niet de werken bij de jongens van nu. Guus lijkt over zijn houdbaarheidsdatum heen. Guus wil naar huus.

Maar als Guus het probleem zou zijn, dan zouden we na zijn vertrek het lek weer boven hebben. Ik betwijfel dat. Voordat Louis van Gaal tijdens het WK het onmogelijke presteerde, wist iedereen al dat dit Oranje een middelmatig elftal is dat van iedereen kan verliezen. En dat wordt nu weer bevestigd. Ook de Letten zijn gevaarlijk. Of zoals Erik van Muiswinkel ooit als bondscoach Dick Advocaat grapte: “die Letten zijn levensgevaarlijk, ze jatten zo je hele kleedkamer leeg.” Ik ga er lekker voor zitten vanavond.

Van God los

jesusiswatchingyouErik van Muiswinkel speelde zo mooi God die de mensen kwam smeken of hij ook nog mee mocht doen: ‘Ik heb het wel allemaal bedacht, weet je.‘ Maar God is dood. En inmiddels niet alleen uit Jorwerd maar uit heel oneindig laagland verdwenen. Toch?

Er keken eerder deze week 3,2 miljoen mensen naar The Passion, met Shrek van Gelder als Pontius Pilatus. Gooi het lijdensverhaal in een modern BN’er-jasje, en je hebt een hit in handen. Of gooi er meer Bach tegenaan, kaartjes voor de Mattheus zijn niet aan te slepen. En dan komt de Volkskrant gisteren doodleuk met de special Hoe God blijft (in tijden van krimp).

Ik schrok me dood. Als je sommige politici moet geloven, dan is Nederland moslimland. Nou, niet dus. We hebben hier – 375 jaar na de Spanjaarden – nog 4.044.000 rooms-katholieken, bijna 2,5 maal zoveel als de protestanten tellen. Hoezo God dood? Hoezo ontkerkt? Het mag allemaal wel minder zijn dan een halve eeuw her, maar we zijn – op papier, in ieder geval – nog steeds een godvrezend volkje achter de duinen.

Waar Kerst een mooie mix werd van licht en de geboorte van Jezus, is Pasen een pracht Gesamtkunstwerk van dood, opstanding, lente, eieren, hazen en meubelboulevards. Van God los, dus. Of zoals Joe Jackson ooit zong: ‘I can sell you anything.’ Waarvan akte.

En Jezus? Die moet toch wel geschrokken zijn van de vijandige houding van zijn mensen. Dat het Christendom later toch zo’n succes zou worden, zal hem toch hebben verbaasd. Misschien hebben ze het daar in de hoge vandaag wel over. Of vieren ze daar geen Pasen?