Oase van drukte

De kans dat je Geert Wilders er tegenkomt, is tamelijk gering. Maar de voormalige hippiestad Marrakesh is nu helemaal in bij de beroemden en de rijken. Wij waren er rond oud en nieuw, samen met de halve selectie van FC Barcelona en met de familie Sarkozy en tal van andere prominenten, zo vertelden de Marokkaanse media trots.

Het zal rond 1970 zijn dat Crosby, Stills & Nash hun geest er verruimden en het nummer Marrakesh Express opnamen: ‘Take the train from Casablanca going south, blowing smoke rings from the corners of my mouth, coloured cottons hang in the air, charming cobras in the square, striped djellebas we can wear at home…’

In de reisgidsen kom je Jimi Hendrix tegen die er de nodige pretsigaretten weggeblazen zal hebben. Nu is het minder hasjiesj maar goede wijn, officieel verboden voor moslims, maar in de betere restaurants en onder menige toonbank volop verkrijgbaar. En zo lijkt heel Marokko een beetje te balanceren tussen wat mag en niet mag, tussen wat was en is, tussen wat moet en wat kan, tussen arm en rijk, gisteren en morgen.

Het was een bijzondere ervaring, en het permanente zicht op de sneeuwbedekte Atlasbergen is heel bijzonder, net als de verkeerschaos die geen genade kent voor de de trage, de niet oplettende, en al helemaal niet voor voetgangers. De bijna prehistorische brommers stinken, toeteren, en rijden je plat als het moet. Marakkesh is een oase van drukte.

Intussen rolde Nederland een jaar op en ontrolde zich na een ‘relatief rustige oudejaarsnacht’ het nieuwe jaar. In de stapel kranten bij thuiskomst vond ik het interview met Cees Veerman waar ik ook al de nodige reacties op had gezien. Ik moest het even lezen. Heel bijzonder hoe een lid van de Raad van Toezicht van VUMC het niet nodig vindt om in de communicatietornado rond het verborgen camaraproject van Reinout O. überhaupt TV te kijken. “Ik heb geen verstand van realitytelevisie.”

Alles glijdt als smeervet van Veerman af. Je wordt gewoon boos van zo’n interview. De zelfingenomenheid tot de hoogste macht. Braakwerk. Veel meer jammer natuurlijk voor Raffie en Sylvie, hoewel Evert Santegoeds het altijd al wist. Zou je zo iemand ergens kunnen aangeven? Anders moet dat een goed voornemen zijn. En bijzonder: Frank de Boer schiet in eigen doel bij de nieuwjaarswedstrijd van oud-internationals bij de Koninklijke HFC. Een teken?