My Cherie Amour

silverlinings5

Pat heeft er acht maanden therapeutische detentie opzitten. Op een goede – lees kwade – dag trof hij zijn geliefde Nikki onder de douche met een ongenode gast en de sex werd opgeluisterd door ‘hun’ My Cherie Amour van Stevie Wonder, en ook na acht maanden gaat Pat nog los als hij het nummer hoort. Pikant detail: My Cherie Amour heette eerst Oh My Marcia, maar de liefde tussen Stevie en Marcia ging uit, en het lied kreeg een nieuwe titel.

Een song als leidmotief. Want met Pat en Nikki komt het uiteindelijk niet goed, met Pat en de jonge weduwe Tiffany wel, en de pas 22-jarige Jennifer Lawrence verdiende er een Oscar mee. Net als veel gele kaarten in het voetbal misschien wat snel gegeven, maar Lawrence maakt zeker indruk in een film die sterke momenten en scènes afwisselt met afgekloven clichès. Mensen mogen wel problemen hebben, maar het moet niet te gek worden, lijkt het regiemotto.

Jammer. Een gemiste kans op een echt goede film. Het is dan ook geen toeval dat Stevie Wonder verderop in de film Don’t you Worry Bout A Thing zingt, want dan is alles weer goed, zijn vader (Robert de Niro als neurotische footballfan) en zoon weer verenigd, houden broers toch veel van elkaar, ziet mama dat het goed is, en is de oude liefde geruimd en de nieuwe gevonden, en zo kunnen twee tijdelijk gekreukte en gekraste zieltjes elkaar in de Streets of Philadelphia in de armen sluiten. Hurray. 

Het is het aloude Amerikaanse recept dat je alles kunt overwinnen, als je maar wilt, als je maar karakter toont, en doorzettingsvermogen, en dan is aan elke wolk een silver lining. Het komt uit dezelfde school die vindt dat armoede je eigen schuld is, had je maar beter op moeten letten en aan moeten pakken. Geluk en rijkdom zijn niet voor losers, en in the end komt alles goed, hoeveel krasjes er ook op je ziel zaten. En zo bezien lijkt Silver Linings Playbook verdacht veel op een doorsneedisney.