On a dark desert highway

Eagles.HCHet volk heeft gesproken: Hotel California is de nieuwe nummer 1 in de Top 2000. Die plek had het al eerder, maar meestal was het eremetaal weggelegd voor Bohemian Rhapsody van Queen. Stairway to Heaven van Led Zeppelin draait stationair op drie. Dit zijn dus de namen en de nummers – alle drie uit de jaren ’70 – die de meeste snaren raken bij een groot publiek.

Ik was niet zo van Queen, meer van Led Zeppelin, maar het meest van The Eagles. Hun concert in de Doelen in Rotterdam in 1973 staat onwisbaar op mijn harde schijf. De groep had toen net hun tweede album Desperado uitgebracht, misschien wel het voorbeeld van het country rockgenre dat toen opgeld deed, en een muzikale hommage aan de outlaws van toen. Op de hoes van Desperado staan de – toen vier – Eagles als outlaws afgebeeld, de cowboys van het nieuwe hedonisme.

Toen Hotel California explodeerde, waren The Eagles een stadionband geworden met drie gitaristen en de voet vol op het gas van rock en steeds minder country. De band werd groot, groter en grootst en het titelnummer van hun album werd een megahit en spreekt nu ruim dertig jaar later nog tot veler verbeelding.

Ik kan Hotel California eigenlijk niet meer horen. Het is volkomen doodgedraaid. In mijn top 2000 zou het zeker de eerste paar honderd niet halen. Wel het epische The Last Resort met de prachtige zin ‘you call some place paradise, kiss it goodbye.’ Misschien slaat die regel – met de kennis van nu – wel op The Eagles zelf. Maar ja: wel nummer 1 in de top 2000. By popular demand.

Tunnelvisie

venetie.trafficjamAmsterdam wordt wel ‘het Venetië van het Noorden genoemd.’ Maar het is juist de vrees van veel Amsterdammers dat de stad net als Venetië wordt: een dode stad die onbetaalbaar is voor de eigen inwoners en 365 dagen per jaar gegeseld wordt door het massatoerisme dat de stad gebruikt en misbruikt en alleen maar verder de diepte in duwt.

Het is altijd spitsuur in Venetië, en in de zomer schijnt het niet te harden te zijn. Nu in april was het ook al duwen in de steegjes en massaal op het San Marco. De stad is niet gebouwd voor 20.000.000 toeristen, maar ze komen er wel elk jaar en putten de stad steeds verder uit.

Niets voor niets zijn er tal van plannen om de stad niet alleen tegen de zee maar ook tegen de oceaan van het massatoerisme te beschermen en te zorgen dat er veel meer geld binnenkomt om de stad te redden van zichzelf en een zekere verdrinkingsdood.

Dat toerisme wordt alleen maar erger, grover en massaler, en ik kan mijn handen niet in onschuld wassen. Wacht maar tot ook 1,4 miljard Chinezen op zoek gaan naar onze roots en Rembrandts. ‘Call some place Paradise, kiss it goodbye,’ zongen The Eagles ooit treffend in The Last Resort van hun megahitalbum Hotel California dat voor de band precies dezelfde ondergang betekende als die zij bezongen.

De wereldbevolking groeit en de wereld wordt maar kleiner. Leuk stuk vandaag in Het Parool over weer opgediepte plannen voor een tunnel van Londen naar New York. De techniek is ver, er kan veel, maar het prijskaartje van rond de tienduizend miljard euro zit de tunnelvisie nog wat in de weg.

Maar waarom zou je met een superzweefflitstrein naar de V.S. willen? ‘It’s a living hell,‘ volgens de Noord-Koreaanse leider Kim Jung-un over zijn aartsvijand, en hij kan het weten, ofschoon enige tunnelvisie hem ook niet vreemd zal zijn.