Daar gaat je reputatie

Bram_moszkowicz_autoZo hoog als hij steeg, zo diep is zijn val. Komende week dreigt voormalig advocaat Bram Moskowicz failliet te worden verklaard. Crimineel en ex-klant Donald G. komt de 35 mille terughalen die hij Moskowicz ooit leende. Dat de bekendste strafpleiter van Nederland nu door een crimineel wordt gevloerd, mag tekenend heten.

De Volkskrant schetste een treurig beeld van de ooit zelfbenoemde rasadvocaat die nu boven een sparerib-restaurant  woont en die – door een tonnenclaim van de Belastingdienst – rond moet komen van € 1.000,- leefgeld per maand. Moskowicz zit dan nog maar net boven het inkomensniveau van Wim Kieft die inmiddels de goten voorzichtig vaarwel heeft gezegd.

Unaniem en met loftrompetten werd Danielle Gatti recent ingehaald als nieuwe chef-dirigent van het Koninklijk Concertgebouworkest. Maar zijn 6e Mahler dezer dagen in het Concertgebouw kon rekenen op een fluitconcert van de critici. Het Parool was niet bepaald lovend, de Volkskrant was vernietigend: “stoelriemen vast, oordoppen in – Danielle Gatti is in het land.” Van dik hout sloopt men dirigenten.

Maar zelfs als president van de Verenigde Staten kun je niet rekenen op eeuwige roem. Het blad Science concludeerde dat de meesten na langere tijd volkomen zijn vergeten. Amerikanen kennen vooral de zeven laatste en de eerste vier presidenten. Uitzonderingen zijn Abraham Lincoln en John F. Kennedy. Maar die worden herinnerd omdat ze werden vermoord. Niet de leukste reden om voort te leven in de herinnering.

Europanisch

europa4Wubbo Ockels is dood. Hij is een ster. Wim Kieft was een ster. Hij was bijna dood. Drugs en alcohol. En hoe schijnen de sterren van Europa? Met een opkomst van 1:3 is comateus waarschijnlijk een adequate beschrijving.

We komen er maar niet uit. Voor Europa. Tegen Europa. Tegen dit Europa. Minder Europa. Tegen alles. Nederland verplaatsen uit Europa. Europanisch. Waar gaat het over? Het is zoals de VVD in een ronkende advertentie vandaag zo treffend verwoordde: niet onvoorwaardelijk voor Europa. Waar Europa tegen ons werkt, is de VVD ook tegen. Goh.

De claim van de VVD: stem voor Nederland. Niks Europa. Eigen land eerst. En dat Europa is maar een rare abstractie op afstand, moeilijkdoeners, pennenlikkers, regelneukers, zakkenvullers. Alleen als we er echt iets aan verdienen, dan zijn we voor Europa. Tenzij.

Morgen wordt geen mooie dag. Willem Kieft moet met nog geen € 15 per dag zien rond te komen. Berooid, maar wel clean. De Amsterdamse politiek kibbelt verder als het schoonplein van de voorschoolse opvang.

En Europa wordt geen millimeter populairder. Behalve bij Eritreeërs in Amsterdam, bijvoorbeeld. ‘Europa is toch het paradijs’ is de kop van het hoofdartikel van Het Parool. Daar weten ze wel hoe goed wij het in Europa hebben. Maar zij mogen niet stemmen. Wij wel.