Monopoly voor gevorderden

MonopolyPolitiek opportunisme. Incompetentie. Zelfverrijking. Fraude. Welkom in de bananenrepubliek Nederland. Het rapport Ver van Huis (Van God los ware een nog betere titel geweest) velt een vernietigend oordeel over iedereen in de wondere wereld van woningcorporaties de afgelopen 20 jaar.

Wat ooit begon als idealistische huisvesting voor hen die het niet breed handen, is onder ieders ogen verworden tot een grote graairuif waar de mannen van Staal zich uit verrijkten en hun megalomane projecten uit financierden. De Opel Kadett was een Maserati geworden, een behoorlijk inkomen werd een tonnenbaan zonder declaratieplafonds.

Iedereen stond erbij, keek ernaar, en stak geen klauw uit. Iedereen leek het normaal te vinden dat corporaties vastgoedontwikkelaar werden, voor talloze miljoenen het schip in konden gaan bij de aankoop van de ss Rotterdam, en dat hun ambities voor straat en wijk plots landelijk moesten gaan: Monopoly voor gevorderden. De corporaties waren gewoon te klein voor de testosteronego’s van de Stalen (what’s in a name..) en de Möllenkampjes.

Iedereen faalde. Iedereen is schuldig. Iedereen heeft boter op het hoofd. En dus gebeurt er niets. Niets in de zin van schuldig, terugbetalen of verbannen naar altijd winderige steppevlaktes. De parlementaire enquêtecommissie komt met een huis vol aanbevelingen, en iedereen zal die vriendelijk knikkend in ontvangst nemen, blij dat bijltjesdag aan hen voorbij is gegaan.